Met een academische zitting in het Huis van de Stad vierde de Stedelijke Adviesraad voor Personen met een Handicap (STAP) haar 25-jarig bestaan. Wat in februari 2000 begon als een initiatief van Rudi Lavreysen en Lode Lemmens vanuit de dienst Welzijn, groeide uit tot een vaste waarde binnen het Lommelse beleid. Al een kwarteeuw lang zet STAP zich in om fysieke en mentale drempels weg te werken, met één duidelijke missie: iedereen volwaardig laten deelnemen aan de samenleving.
De naam STAP is daarbij meer dan een afkorting van Stedelijke Adviesraad voor Personen met een Handicap. Ze staat ook symbool voor de manier van werken. “Elke kleine stap die we kunnen verwezenlijken, is een grote stap vooruit voor mensen met een beperking,” klinkt het binnen de raad.
De burgemeester opende de jubileumavond met een woord van dank en waardering. Hij benadrukte het belang van STAP als structurele partner van het stadsbestuur. “STAP is voor ons onmisbaar om ons scherp te houden. Niet alleen als bestuur, maar ook als mensen. Soms gaat beleid snel, en net dan is het essentieel dat er een adviesraad is die ons opnieuw met beide voeten op de grond zet,” stelde hij. Volgens de burgemeester is de rol van de voorzitter daarbij cruciaal. “Met deze groep mensen proberen jullie telkens opnieuw het verschil te maken en dat ook te vertalen naar het beleidsniveau. Dat is geen evidente opdracht, maar wel een bijzonder waardevolle.” Namens de volledige gemeenteraad sprak hij zijn dank uit voor de inzet van de voorbije 25 jaar.
Na de burgemeester nam André Hendrickx, de voorzitter van STAP, het woord. Hij schetste hoe de adviesraad in vier legislaturen en onder drie burgemeesters uitgroeide tot een vaste gesprekspartner van de stad. “STAP is betrokken geweest bij een brede waaier aan projecten. Soms met discussie, vaak met veel geduld, maar altijd constructief,” klonk het. Zo leverde STAP advies bij onder meer De Soeverein, de bibliotheek, het zwembad, het Cultureel Centrum, het wandelpad in Kattenbos, de signalisatie in het Huis van de Stad, verschillende schoolomgevingen, speelpleinen, toegankelijke parkeerplaatsen en het overleg met De Lijn over openbaar vervoer. “Dat zijn geen kleine dossiers. Dat zijn projecten die bepalen of mensen wel of niet kunnen deelnemen aan het stadsleven,” benadrukte de voorzitter.
Naast infrastructuur zet STAP ook sterk in op sensibilisering. Acties zoals de gele kaart voor foutparkeerders, ‘Houd de stoep vrij’, tentoonstellingen rond toegankelijkheid en initiatieven zoals ‘Dineren in het donker’ maakten de voorbije jaren duidelijk hoe belangrijk bewustwording is. Ook de jaarlijkse STAP-pluim, voor verenigingen die extra inspanningen leveren voor personen met een beperking, groeide uit tot een vaste waarde. “Waardering werkt stimulerend. Het zet anderen aan om ook inclusiever te denken,” aldus de voorzitter.
Voor bestuurslid Nicole Lafosse is STAP vooral een verhaal van persoonlijk engagement. “Het was onze dochter die ons naar STAP bracht. Haar beperking liet ons de wereld zien zoals zij die beleeft: vol drempels en obstakels die voor velen onzichtbaar zijn. Toen besefte ik: toegankelijkheid is geen luxe, het is een voorwaarde om mee te doen.” Volgens Lafosse gaat inclusie veel verder dan enkel fysieke aanpassingen. “Het gaat ook over communicatie, cultuur en participatie. Over het gevoel dat je er écht bij hoort.” Ze verwees daarbij naar projecten zoals Beeldig Lommel, met audiodescriptie voor slechtzienden en begeleide rondgangen voor rolstoelgebruikers, een initiatief dat zelfs internationaal erkenning kreeg.
Ook Mon Brouwers van Kannet bracht tijdens de viering een krachtige reflectie. “Alle personen met een handicap zijn ervaringsdeskundigen. Zij weten hoe het is om elke dag te moeten overleven in onze samenleving. Die expertise moet je omarmen en koesteren. Dat kan je niet samenvatten in beleidsnota’s,” stelde hij. Brouwers waarschuwde voor een te technische benadering van inclusie. “AI kan uitleggen wat ‘zinvolheid’ betekent, maar wat weet zo’n systeem nu echt over handicaps? Gevoelsmatig: niets.”
De avond eindigde met een duidelijke boodschap van de voorzitter. “Wij proberen voortdurend de middenweg te bewandelen tussen de noden van de doelgroep en de realiteit van het beleid. In een ideale wereld is STAP overbodig, maar die wereld bestaat nog niet. En zolang dat zo is, blijven wij op de bal spelen. Inclusie is geen droom, maar een werkwoord.”
Na 25 jaar is één conclusie onvermijdelijk: STAP blijft een onmisbare stem in Lommel. Niet als extra laag in het beleid, maar als menselijke correctie op systemen en structuren. Elke stap blijft tellen.
Reactie plaatsen
Reacties