Vanavond om 17 uur vond in de Sint-Pietersbandenkerk de aswoensdagviering plaats rond het thema “Gestorven GRAAN wordt BROOD.” Het werd een warme en betekenisvolle gezinsviering, maar daaraan ging voor de vormelingen van Heeserbergen. Lommel-Centrum, Werkplaatsen, Balendijk, Kattenbos en Kerkhoven al een hele namiddag van ontmoeting, verdieping en symboliek vooraf. (Foto's Stefan Ackx)
Eenendertig vormelingen begonnen hun tocht deze namiddag als pelgrims. Ze wandelden van het Heis-kapelletje naar de kerk van Lommel-Centrum. Onderweg droegen ze witte lelies mee, die tijdens de viering bij het Mariabeeld in de kerk werden geplaatst. De witte lelie – ook wel Madonna-lelie genoemd – staat in de christelijke traditie symbool voor zuiverheid, hoop en vernieuwing. De bloem verwijst naar de Heilige Maagd Maria en vormde een mooi en veelzeggend teken bij de start van de veertigdagentijd: een periode van inkeer, maar ook van nieuw begin.
Na de wandeltocht kregen de jongeren eerst een drankje, waarna het programma in de kerk verderging. Onder begeleiding van de catechisten namen zij deel aan verschillende workshops. In een stellingenspel dachten ze na over waarden en normen. In een creatieve collage brachten ze hun verlangen naar vrede in beeld. Ze plantten zonnebloemen als teken van groei en nieuw leven – een krachtig beeld dat mooi aansloot bij het centrale thema van de dag. Met een kerkpuzzel leerden ze het kerkgebouw beter kennen en ontdekten ze de betekenis van verschillende plaatsen en symbolen.
Een bijzonder moment was het verbranden van palmtakken tot as. Dit symbolisch ritueel maakte tastbaar wat Aswoensdag betekent: wat eens groen en levend was, wordt as – en precies die as wordt ons als teken van bezinning en vergankelijkheid opgelegd. Tegelijk herinnert ze ons eraan dat in wat ogenschijnlijk dood is, nieuw leven kan kiemen.
De hele namiddag stond in het teken van ontmoeting. Tijdens eerdere bijeenkomsten werkten de vormelingen rond ontmoeting met elkaar en met de wereld; deze aswoensdagactiviteit legde de nadruk op ontmoeting met het geloof. Binnen het jaarthema “Anders thuis” ontdekten ze dat geloven ook betekent: thuiskomen bij God en bij elkaar. Het beeld van het graan dat moet sterven om brood te worden, liep als een rode draad doorheen de activiteiten.
Tijdens de workshops werd ook stilgestaan bij een bijzondere samenloop: dit jaar valt de christelijke vastentijd samen met de ramadan, de vastenmaand van moslims. Die samenloop komt slechts ongeveer om de dertig jaar voor. Voor moslims is de ramadan een maand van vasten van zonsopgang tot zonsondergang, van gebed, bezinning en solidariteit met wie het minder heeft. Net als in de christelijke vasten gaat het niet alleen om het niet-eten, maar om innerlijke zuivering en groei in verbondenheid met God en met de medemens.
Er zijn duidelijke gelijkenissen tussen beide tradities: soberheid, gebed, liefdadigheid en herbronning staan centraal. Tegelijk zijn er verschillen in vorm en beleving. De ramadan duurt één intense maand met dagelijks vasten volgens vaste tijden, terwijl de christelijke vasten zich over veertig dagen uitstrekt en ons voorbereidt op Pasen, het feest van verrijzenis en nieuw leven. Toch raken beide periodes aan dezelfde kern: loslaten om ruimte te maken voor wat wezenlijk is.
Aansluitend op de namiddag namen de vormelingen samen met de geloofsgemeenschap en de parochie H. Sint-Franciscus van Assisi deel aan de gezinsviering. Tijdens het ontvangen van het askruisje werd nog eens duidelijk hoe sterk het beeld van het gestorven graan spreekt. Zoals een graankorrel in de aarde moet vallen om vrucht te dragen, zo worden ook wij uitgenodigd om stil te staan bij wat in ons mag groeien.
De combinatie van pelgrimstocht, symbolische gebaren, interactieve workshops en de viering zelf bood de jongeren een toegankelijke en diepgaande manier om stil te staan bij geloof, traditie en gemeenschap. Het werd een namiddag en avond waarin ontmoeting centraal stond – met elkaar, met het geloof en, in een bredere blik, met andere gelovigen die vandaag eveneens aan een periode van vasten begonnen.
Zo werd Aswoensdag niet alleen het begin van veertig dagen bezinning, maar ook een hoopvol moment van verbondenheid over grenzen heen. Want uit gestorven graan groeit brood – voedsel dat mensen samenbrengt rond één tafel.
Reactie plaatsen
Reacties