Gisteren stond de wedstrijd tussen de dames van Lommel SK en Zonhoven niet alleen in het teken van voetbal, maar ook van een verhaal dat meer aandacht verdient. Hoewel Lommel SK momenteel laatste staat in eerste provinciale, vertellen de cijfers slechts een heel klein stukje van het verhaal. Achter de moeilijke resultaten schuilt een jonge ploeg, een ambitieuze werking en een toekomstgericht project binnen het vrouwenvoetbal. (Foto's Joery Vandormael)
In de thuiswedstrijd tegen Zonhoven gingen de Lommelse dames met 0-9 onderuit, al liet de ploeg op verschillende momenten zien dat inzet en mentaliteit wél aanwezig zijn.
De wedstrijd begon bijzonder ongelukkig voor de Lommelse dames, die al in de eerste minuut een doelpunt incasseerden. Toch herstelde de ploeg zich snel en verliep het eerste half uur opvallend gelijk opgaand. De defensie hield de aanvallers van Zonhoven goed in bedwang, waardoor grote kansen uitbleven. Pas in het slot van de eerste helft wisten de bezoekers nog tweemaal te scoren, wat resulteerde in een 0-3 ruststand.
Na de pauze liep de score verder op. Rond het uur sloeg Zonhoven drie keer kort na elkaar toe en stond het 0-6. Lommel SK bleef echter werken en ging eervol op zoek naar een tegentreffer, al bleef die uit. In de slotminuten konden de bezoekers nog drie keer scoren, wat de eindstand op 0-9 bracht.
Ondanks het duidelijke scoreverloop bleef Lommel SK vechten tot het laatste fluitsignaal. De ploeg toonde veel inzet, ging de duels niet uit de weg en speelde met zichtbaar strijdershart. Het kwaliteitsverschil met de tegenstander was groot, maar daartegenover stond een collectieve werklust en mentaliteit die respect afdwingt.
Die sportieve realiteit past binnen een breder verhaal. Lommel SK werd aan het begin van dit seizoen verplicht gepromoveerd naar eerste provinciale. Die beslissing kwam er omdat de opgelegde quota in eerste provinciale Limburg niet werden gehaald. Daardoor zijn er dit seizoen niet twee, maar vier stijgers actief op het hoogste provinciale niveau, waaronder Lommel dat normaal niet promoveerde. Een bijkomende moeilijkheid was dat die beslissing pas na afloop van de transferperiode werd gecommuniceerd. Voor Lommel SK betekende dit dat het onmogelijk werd om nog gerichte versterking aan te trekken of zich organisatorisch aan te passen. De club diende formeel protest in tegen de beslissing, maar dat bleef zonder gevolg. De sportieve impact daarvan is vandaag zichtbaar.
Het verschil in niveau tussen tweede en eerste provinciale is aanzienlijk. Zeker voor een ploeg die grotendeels bestaat uit jonge, onervaren speelsters is dat een bijzonder grote stap. “Tweede provinciale zou een ideale tussenfase zijn geweest,” klinkt het binnen de club. “Daar hadden onze jonge speelsters kunnen groeien in een iets minder veeleisende context.”
Toch overheerst bij Lommel SK geen negativiteit, wel overtuiging. Trainer Jarl Calsius (tweede van links op foto 1 onder) benadrukt het grotere plaatje: “Zowel de dames als de trainers en het bestuur werken keihard om Lommel SK op de kaart te zetten binnen het vrouwenvoetbal. Dat gaat met ups en downs, maar ik ben ervan overtuigd dat deze jonge groep nog heel mooie momenten zal meemaken. Ze werken daar elke week opnieuw voor.”
Die jonge kern is geen toeval. De dameswerking van Lommel SK plukt de vruchten van het sterke jeugdwerk. Tiago Da Costa (rechts op foto 1 onder), trainer van de WU16 en T2 van de damesploeg, ziet de doorstroming als een logisch gevolg: “Door hun prestaties, mentaliteit en inzet verdienen deze meisjes hun kans bij de dames. De recente kampioenstitel van de WU16 in de voorjaarscompetitie toont aan dat ze klaar zijn voor de volgende stap.”
Ook coördinator meisjes- en damesvoetbal Eline Bijnens (tweede van rechts op foto 1 onder) kijkt met vertrouwen vooruit: “Ondanks de tegenvallende resultaten blijven we rotsvast geloven in het vrouwenvoetbal. We hebben een gezonde ambitie die we stap voor stap willen opbouwen. Met onze vaste waarden, aangevuld met jong talent, zijn we ervan overtuigd dat er een mooie toekomst ligt voor Lommel.”
Binnen de ploeg zelf leeft dezelfde mentaliteit. Kapitein Loppe Theunissen verwoordt het treffend: “Elke week blijven we vechten voor elkaar. Dit niveau is zwaar, maar het maakt ons ook sterker. Elke wedstrijd is een leermoment en helpt ons bouwen aan een beter verhaal voor de toekomst.”
Ook Aicha Sow, die vorig seizoen vanuit de eigen jeugd de overstap maakte naar de dames, blijft positief: “Het is geen gemakkelijk seizoen, maar we leren enorm veel. We werken hard om vooruitgang te boeken en ik wil ook onze supporters bedanken die in ons blijven geloven. Ik ben trots op dit team en op de inzet die iedereen toont.”
De resultaten mogen vandaag dan tegenvallen, het fundament ligt er. Wat nu misschien een moeilijk seizoen lijkt, kan achteraf wel eens een belangrijke leerschool blijken in de groei van het vrouwenvoetbal bij Lommel SK. Want sinds het seizoen 2024/2025 investeert Lommel SK actief in het vrouwenvoetbal. De club telt inmiddels drie meisjesploegen en één damesploeg, waarbij voor elke ploeg op zijn eigen niveau ontwikkeling en plezier centraal staan.
Wie enkel naar de uitslag kijkt, en misschien wel eens lacht om de mindere resultaten, mist waar het bij deze ploeg echt om draait. Elke week stappen deze dames het veld op met volle overtuiging, gaan ze geen enkel duel uit de weg en blijven ze werken tot het laatste fluitsignaal. Het niveauverschil mag groot zijn, de inzet en het karakter waarmee Lommel SK zich toont, maken duidelijk dat dit team meer is dan zijn plaats in het klassement.
Reactie plaatsen
Reacties