Van uitbundige lachsalvo's tot momenten waarop het even stil werd in de zaal: Wim Helsen nam zijn publiek gisterenavond in CC De Adelberg mee op een bijzondere tocht tussen waanzin en weemoed. In zijn nieuwste voorstelling 'Welkom ongemak' liet de Vlaamse cabaretier zien hoe dicht humor en verdriet soms bij elkaar liggen. Het werd een avond vol absurde verhalen, hilarische situaties en onverwacht ontroerende momenten. (Foto's Chris Bosmans)
Nog voor Helsen het podium betrad, klonk vrolijke muziek uit The Sound of Music door de zaal. Op het podium stonden drie zwarte houten blokken, een kubus en twee balken, tegen een achtergrond die voortdurend van kleur veranderde. Een sober decor, maar eentje waarmee Helsen tijdens de voorstelling alle kanten uit kon.
Al snel maakte hij duidelijk waar het die avond om zou draaien. "Pijn is uw vriend. Verveling is uw vriend. Ongemak is uw vriend. Wim Helsen is uw vriend." En dat ongemak zou het publiek nog vaak tegenkomen.
Helsen vertelde over zijn moeite om 's ochtends uit bed te komen, zijn sombere gedachten en zijn wandelingen door het park. Daar werd hij geregeld overvallen door wat hij zelf zijn 'flapdrang' noemt: de onweerstaanbare behoefte om volslagen onbekenden aan te spreken met de meest absurde vragen. Vooral zijn verhaal over een toevallige jogger zorgde voor aanhoudende lachgolven in de zaal. Ondertussen wrong hij zich op, tussen en rond de zwarte blokken in de vreemdste houdingen.
Achter de grappen schuilt verdriet
Maar gaandeweg kreeg de voorstelling een heel andere dimensie. Tussen alle gekkigheid door vertelde Helsen bijzonder openhartig over zijn oudere broer, die in 2023 uit het leven stapte. De herinneringen aan hun jeugd, hun onderlinge grapjes en hun bijzondere band gaven de voorstelling plots een heel persoonlijke en aangrijpende lading.
Zelfs de drie zwarte blokken op het podium kregen een andere betekenis. Wat aanvankelijk niet meer leek dan een abstract decor, bleek symbool te staan voor het lichaam van zijn broer. Ook de 'Fritsiepietsies', een verwijzing naar de huiselijke gekkigheid van vroeger, kregen een plaats in zijn verhaal.
Toch liet Helsen het verdriet nooit de overhand nemen. Met zijn typische absurde humor wist hij telkens opnieuw een lach uit de zaal te halen, soms net op momenten waarop je die het minst verwachtte. Hij toonde hoe rouwen geen vast patroon volgt en hoe humor ook in de moeilijkste periodes een houvast kan zijn.
Samen zingen en een bizarre finale
Ook het publiek mocht niet rustig achteroverleunen. Helsen liet de zaal meezingen met onder meer Edelweiss en haalde een hilarische imitatie van een foute Elvis Presley-mop boven. Het ene moment was het lachen geblazen, het volgende liet hij zijn publiek weer even nadenken.
Voor de finale haalde hij zelfs een vooraf uitgeschreven plan boven om zich opnieuw goed te voelen op het podium. Wat volgde, was een knotsgekke combinatie van zang, een bizarre dans en interactie met de zaal. Helemaal in zijn eigen stijl bleef Helsen het ongemak opzoeken, tot de allerlaatste seconde.
Met 'Welkom ongemak' bewees Wim Helsen in De Adelberg dat een cabaretvoorstelling tegelijk hilarisch, absurd en bijzonder ontroerend kan zijn. Achter alle gekke bekken, vreemde verhalen en onvoorspelbare wendingen zat uiteindelijk een heel menselijke boodschap, die hij zelf misschien nog het mooist samenvatte met zijn slotwoorden:
"Gij zijt beter dan niemand en niemand is beter als gij."
Een eenvoudige gedachte om na een avond vol lachen en slikken mee naar huis te nemen.
Reactie plaatsen
Reacties