Van nachtelijke pizza’s tot familietafel: al dertig jaar thuis bij Emil en zijn gezin

Gepubliceerd op 2 september 2026 om 08:00

"Er valt niets meer te beleven in het centrum, dus ga ik er niet meer shoppen.” Het is een vaak gehoorde uitspraak. Toch klopt dat beeld niet helemaal. Ja, er staan panden leeg, maar tegelijk telt het Lommelse stadscentrum nog altijd een verrassend breed aanbod aan zaken – vaak gerund door gedreven ondernemers die er al jarenlang hun passie in leggen. Bij Beeldig Nieuws uit Lommel willen we die handelaars graag in de schijnwerpers zetten, met speciale aandacht voor hun eigen, unieke verhaal.

Wie het verhaal van Santa Maria & Saint George in het Dorp wil vertellen, moet dertig jaar terug in de tijd. Naar een heel ander Lommel, met een druk nachtleven, discotheken en cafés die tot in de vroege uurtjes volk lokten. Midden in die wereld begon Emil op 18 augustus 1996 met Saint George, een Italiaans restaurant. Vandaag staat hij nog altijd achter het fornuis, maar intussen is de zaak uitgegroeid tot een echt familieverhaal. Echtgenote Mervat, zoon Anthony en dochter Justine draaien mee en zorgen ervoor dat er altijd wel iemand van het gezin aanwezig is.

Emil is afkomstig uit Egypte en kwam via Nederland naar België. In Nederland deed hij ervaring op in de horeca en leerde hij het vak bij Italiaanse en Griekse chefs. In 1995 vestigde hij zich in België en begon hij een eerste zaak in Neerpelt. Een jaar later volgde Saint George in Lommel, in het pand aan Dorp 45.

Saint George werd al snel een begrip bij het uitgaanspubliek. Het Lommel van toen zag er 's avonds en 's nachts heel anders uit dan vandaag. Zaken als de Postiljon en Den Theater zorgden voor heel wat passage en voor, tijdens of na het uitgaan belandden veel jongeren bij Emil om nog iets te eten. Ook vanuit Eersel, Luyksgestel en Bergeijk zakten mensen af naar het Lommelse nachtleven en vonden ze de weg naar Saint George.

Het waren lange dagen en vooral erg korte nachten. Saint George bleef geregeld open tot zes of zeven uur 's morgens. Emil stond er middenin en leerde in die periode heel wat Lommelaars kennen. Sommigen kwamen als student of jonge twintiger voor een pizza of een ander gerecht. Jaren later zitten diezelfde mensen nog altijd bij hem aan tafel, maar nu vaak met hun partner en kinderen erbij.

Voor Anthony is dat een van de mooiste aspecten van het verhaal. Zijn vader groeide als het ware samen met Lommel en zijn klanten mee. Het nachtleven veranderde, de jongeren van toen gingen werken en stichtten een gezin. Ook hun manier van uit eten gaan veranderde, maar velen bleven Emil trouw.

Van Saint George naar Santa Maria

Doorheen de jaren baatte Emil geregeld twee horecazaken tegelijk uit. Naast Saint George en zijn eerdere zaak in Neerpelt was er later ook het Griekse restaurant Kreta op de Adelberg, in het opvallende witte pand met blauwe accenten dat heel wat oudere Lommelaars zich nog zullen herinneren. Toen het verouderde huurpand niet langer geschikt was, kwam aan dat hoofdstuk een einde.

In 2005 begon Emil met het Griekse restaurant Santa Maria op de huidige locatie in het Dorp. Een tijdlang combineerde hij ook die zaak met Saint George. In 2010 besloot hij de oorspronkelijke Saint George stop te zetten en zich volledig op Santa Maria te concentreren. Zo kon hij zelf in de keuken blijven staan en meer aandacht besteden aan kwaliteit en service.

De naam Saint George verdween echter niet. Santa Maria & Saint George werd een Grieks-Italiaans restaurant waarin de twee hoofdstukken uit Emils horecaverleden samenkwamen. Na zoveel jaren was Saint George te sterk verbonden met de familie en haar klanten om de naam zomaar te laten verdwijnen.

(Lees meer onder de foto)

Egyptische roots, Lommel als thuis

Opvallend genoeg is de man achter de Griekse en Italiaanse gerechten zelf Egyptenaar. Voor Emil voelt dat niet vreemd. De keukens rond het Middellandse Zeegebied hebben volgens hem heel wat gemeen, al verschillen vooral de kruiden. Zo is de Egyptische keuken doorgaans wat pittiger.

Ook thuis heeft de familie haar Egyptische achtergrond behouden. Binnen het gezin wordt Egyptisch Arabisch gesproken. Emil en Mervat vonden het belangrijk dat Anthony en Justine de taal leerden, zodat ze met hun familie in Egypte kunnen communiceren en de band met hun roots behouden.

Tegelijk twijfelt Anthony geen seconde wanneer iemand hem vraagt waar hij vandaan komt: Lommel. Hij en zijn jongere zus zijn hier geboren en opgegroeid, liepen hier school en kennen er mensen van jongs af aan. Voor hen is Lommel thuis.

Die combinatie typeert de familie. De Egyptische afkomst blijft een belangrijk deel van hun verhaal, maar hun dagelijkse leven en dat van het restaurant zijn ondertussen al tientallen jaren nauw verweven met Lommel.

Vader en dochter in de keuken, moeder en zoon in de zaal

Vandaag heeft ieder gezinslid zijn plaats gevonden. Emil staat nog altijd waar hij het liefst staat: achter het fornuis. Justine springt geregeld bij in de keuken en blijkt het koken behoorlijk in de vingers te hebben. Mervat en Anthony zijn vooral in de zaal te vinden, soms geholpen door enkele jobstudenten of flexi-jobbers.

Anthony volgde zelf een horecaopleiding en leerde zowel de keuken als de zaal kennen. Toch voelt hij zich het meest thuis tussen de klanten. Een praatje maken, mensen ontvangen en onthouden wat vaste gasten graag eten of drinken: dat persoonlijke contact hoort voor hem bij de zaak.

Veel vaste klanten hoeven nauwelijks nog uit te leggen wat ze willen. De familie kent hun voorkeuren en weet soms al wat ze drinken. Een bezoek moet volgens Anthony eerder aanvoelen alsof je bij bekenden binnenstapt dan alsof je in een anoniem restaurant terechtkomt.

Ook de open keuken speelt daarin een belangrijke rol. Er werd ooit overwogen om ze naar boven te verhuizen en zo extra plaatsen te creëren, maar dat plan werd opgeborgen. Klanten kennen Emil en zijn gewend hem achter zijn fornuis te zien staan. Hem uit het zicht halen, zou volgens de familie een stukje van het karakter van de zaak doen verdwijnen.

Bewust niet groter

Ook een uitbreiding naar het naastgelegen pand werd overwogen, maar uiteindelijk bewust afgewezen. Meer tafels zouden meer personeel vragen en net het familiale en persoonlijke karakter wil het gezin behouden.

Dat geldt ook voor de keuken. Emil bereidt er een uitgebreide kaart met meer dan veertig gerechten, van pizza's en pasta's tot vlees en vis. Alles komt uit dezelfde keuken en wordt à la minute bereid. Op drukke avonden, zeker wanneer grote groepen veel verschillende gerechten bestellen, vraagt dat heel wat werk.

Toch probeert de familie de keuzevrijheid van de gasten zoveel mogelijk te behouden. De keerzijde is dat het op bijzonder drukke momenten soms wat langer kan duren. Maar ook daar kiest de familie bewust voor dezelfde filosofie: een tafel van twee moet dezelfde aandacht en kwaliteit krijgen als een groep van twintig.

Sinds oktober 2025 zorgt een veranda voor enkele extra plaatsen, maar ook die uitbreiding bleef bewust beperkt. De zaak moet voor de familie vooral persoonlijk en behapbaar blijven.

Oude én nieuwe generaties

Ook het publiek evolueerde mee. Lange tijd bestond het vooral uit trouwe gasten die al jaren kwamen. Na corona werden het interieur, de menukaarten en de sfeer opgefrist. Daardoor vond ook een jonger publiek alsmaar vaker de weg naar Santa Maria & Saint George, zonder dat de vaste klanten verdwenen.

Zo schuiven vandaag verschillende generaties aan. Jongeren komen er eten, koppels spreken er af en gezinnen zitten samen aan tafel. Daarnaast zijn er nog altijd de klanten die Emil al kende toen zij zelf twintigers waren.

Zo is Santa Maria & Saint George na dertig jaar veel meer geworden dan het restaurant waarmee Emil ooit begon. Alleen op maandag blijft de deur dicht. Na jaren waarin zeven dagen op zeven werken en nachten tot zes of zeven uur geen uitzondering waren, is dat tegenwoordig een echte rustdag.

De overige zes dagen staat Emil nog altijd achter zijn vertrouwde fornuis, met Mervat, Anthony en Justine in de buurt. Lommel veranderde, het nachtleven van 1996 verdween en de klanten werden ouder. Maar velen bleven komen – en brachten intussen hun kinderen mee. En zo werd een restaurant dat ooit vooral jonge nachtbrakers over de vloer kreeg, gaandeweg een familiezaak voor de familie én voor verschillende generaties Lommelaars.

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.