Afgelopen weekend streek Circus Ronaldo neer op het Michiel Jansplein voor drie uitverkochte voorstellingen van Da Capo. Wie de tent binnenstapte, werd niet alleen getrakteerd op circus van het hoogste niveau, maar vooral op een warme, ontroerende duik in een familiegeschiedenis die al bijna twee eeuwen meegaat. (Foto's Robert Boons en Lieve De Bleser)
Da Capo – letterlijk “van bij het begin” – vertelt het verhaal van de familie Ronaldo, van de jonge Adolphe die in 1842 op vijftienjarige leeftijd met het circus wegliep, tot de jongste generatie die vandaag haar plaats in de piste opeist. Het resultaat is een beeldende, bijna filmische voorstelling waarin tijd, herinneringen en dromen in een kleurrijke stoet aan het publiek voorbijtrekken.
De piste werd voor deze productie omgevormd tot een soort levende tijdlijn. Over een houten catwalk rolden scènes uit het verleden voorbij: van karren en paarden tot auto’s en zelfs een legervoertuig. Zonder veel woorden, maar met des te meer verbeelding, werd de geschiedenis tastbaar gemaakt. Momenten van vreugde en spektakel wisselden moeiteloos af met ingetogen, poëtische scènes.
Opvallend is dat het niet zozeer de spectaculaire acts zijn die het meest bijblijven – al zijn die zonder twijfel indrukwekkend – maar wel de kleine menselijke momenten. Blikken tussen ouders en kinderen, de zorg en het vertrouwen binnen de familie, en de manier waarop generaties elkaar letterlijk en figuurlijk opvangen. Daarin schuilt de echte kracht van deze voorstelling.
De voorstelling zit bovendien vol knipogen naar zowel de circuswereld als het theater. Invloeden van de commedia dell’arte, klassieke clowneske scènes en muzikale intermezzo’s zorgen voor een rijke en gevarieerde beleving. Van een speelse taartengevecht tot een ontroerend duet met een pop: elke scène draagt bij aan het grotere verhaal.
Ook historische gebeurtenissen passeren de revue. Beide wereldoorlogen, de economische crisis en de bevrijding worden op inventieve en vaak verrassend eenvoudige wijze verbeeld. Het zijn momenten die tonen hoe het circus, net als de familie zelf, telkens weer rechtkrabbelt en blijft doorgaan.
Wat Da Capo uiteindelijk zo bijzonder maakt, is de universaliteit ervan. Het is een verhaal over familie, over verbondenheid en over de nood aan steun en vertrouwen – thema’s waarin iedereen zich kan herkennen. Tegelijk is het een ode aan het circusvak, dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Met de jonge telgen die klaarstaan om de fakkel over te nemen, eindigt de voorstelling hoopvol. De geschiedenis blijft zich herhalen, telkens opnieuw – da capo.
Met Da Capo bewijst Circus Ronaldo dat traditie en vernieuwing perfect hand in hand kunnen gaan. Het leverde op het Michiel Jansplein een warme, meeslepende en bovenal onvergetelijke theaterervaring op.
Reactie plaatsen
Reacties