Wie zaterdagavond CC De Adelberg binnenstapte, wist één ding zeker: niets. Geen affiche, geen namen, geen houvast — alleen vertrouwen. En dat vertrouwen werd opnieuw rijkelijk beloond tijdens de vijfde, volledig uitverkochte editie van Catch in the Dark. Het concept blijft even eenvoudig als geniaal. Onder impuls van Roland Spooren krijgen zowel opkomende talenten als gevestigde waarden een podium, zonder dat het publiek vooraf weet wie er zal optreden. Pas wanneer het licht aangaat, vallen de maskers — en begint de ontdekking.
De avond trapte af in ‘The Circle’, waar nabijheid centraal staat. Daar mocht Melawati de spits afbijten. De naar Brussel uitgeweken Lommelaar Martijn Ravesloot, van de getalenteerde muzikale Raveslootfamilie, serveerde een hypnotiserende set vol analoge klanken en elektronische finesse. Pulserende ritmes en golvende soundscapes trokken het publiek meteen mee in een roes — een ideale opener die de toon zette voor de rest van de avond.
Daarna zette Osayuki de toon in ‘The Mystery’. Bekend als het brein achter tracks van onder meer Zwangere Guy en Dikke, stapte hij nu zelf vol overtuiging in de spotlight. Zijn liveshow balanceerde tussen donker en meeslepend, met een gelaagde sound die voortdurend verraste en het publiek op het puntje van de tenen hield. Zijn mix van melancholische rock, rauwe energie en hiphopinvloeden zorgde voor een beklijvend moment dat duidelijk indruk maakte.
Met BAELY volgde een set die zich moeilijk laat omschrijven, maar des te harder binnenkomt. Gitaar en drums smolten samen in een minimalistische maar krachtige performance in 'The Circle' waarin elke beat en elke noot raak was. Het soort moment waarop de tijd even lijkt stil te staan en publiek en artiest volledig samenvallen.
Vervolgens bracht Lenny Lenny, het alter ego van Lennert Coorevits (bekend van Compact Disk Dummies), een exclusieve liveshow die de zaal onderdompelde in warme grooves en glinsterende riffs. De energie verspreidde zich als een lopend vuurtje doorheen het publiek en transformeerde ‘The Mystery’ in een broeierige, dansbare ruimte waar sfeer en beleving centraal stonden.
Dat het daarna alle remmen los zou gaan, stond in de sterren geschreven. Boenkboenk kwam binnen als een storm en liet geen ontsnappen toe. Met analoge drumcomputers, synths en gitaar bouwde het viertal midden in het publiek in 'The Circle' aan een rauwe, repetitieve en hypnotiserende rave, een hypnotiserende storm die de dansvloer volledig in zijn greep hield. Licht uit, verstand uit — enkel de beat die overneemt.
Afsluiten gebeurde met Dikke, die moeiteloos bewees waarom hij tot de top van de Belgische hiphop behoort. Zijn set was intens, energiek en recht op de man af. Zodra hij het podium in handen nam, veranderde de zaal in een kolkende massa, gedragen door mokerslagen van beats en een presence die alles domineerde. Geen genade, geen pauze — enkel pure intensiteit.
Ook deze vijfde editie van Catch in the Dark hield zijn belofte: geen voorspelbaarheid, geen compromissen, alleen een zorgvuldig opgebouwde ervaring die je volledig meesleept. Wie er bij was, zag het mysterie ontrafelen — en kwam tot de conclusie dat net daarin de magie schuilt. Want soms is niet weten precies wat een avond onvergetelijk maakt.
Reactie plaatsen
Reacties