In het kader van De Week van de Belgische Muziek stond De Adelberg dit weekend helemaal in het teken van muziek van eigen bodem. Na het speelse en verrassende eerbetoon van The Great Belgian Songbook aan ons nationaal muzikaal erfgoed gisteren (dat kan je HIER lezen), was het vandaag tijd voor een meer intieme, maar minstens even beklijvende ontmoeting met de Belgische muziekgeschiedenis. (Foto's Stefan Ackx en Chris Bosmans)
Tijdens Vinylpraat nam muziekjournalist en schrijver Wouter Bulckaert het publiek deze voormiddag mee in het universum van Wim De Craene. Aan de hand van vinylplaten, verhalen en persoonlijke herinneringen schetste hij een portret van een artiest én een tijdperk. Vinyl was daarbij geen nostalgisch decorstuk, maar het kloppend hart van het verhaal. Want platen, zo maakte Bulckaert duidelijk, vragen aandacht. Ze nodigen uit tot traag luisteren, tot beleven. Met respect voor de stilte tussen twee nummers, het ritueel van het omdraaien van de plaat, en het zachte gebed dat de naald niet overspringt. Muziek zoals ze bedoeld is: op vinyl, en met volle overgave.
Die liefde voor het zwarte goud liep naadloos door in Bar Vinyl, waar bezoekers ’s namiddags konden snuisteren tussen de mooiste platen, omringd door de warme klanken van Belgische klassiekers en verborgen parels. DJ Global Wax zorgde voor de perfecte soundtrack, terwijl Kaiman (laatste foto onder) - de one-man-band van Lommelaar Karel Imants - met een live-optreden extra schwung bracht in de bar. Het werd een plek waar muziek niet alleen te horen was, maar ook te voelen: in verhalen, in grooves, en in gedeelde herinneringen.
Een dag die bewees dat vinyl misschien geen levens redt, maar wel harten verovert. En dat Belgische muziek, toen én nu, blijft verbinden — zeker in De Adelberg.
Reactie plaatsen
Reacties