In CC De Adelberg werd de Week van de Belgische Muziek vanavond in stijl gevierd. Met One Day in Brussels streek The Great Belgian Songbook er neer voor het allerlaatste concert van hun tournee. Wat volgde was een warme, energieke en vaak verrassende ode aan het rijke Belgische muzikale erfgoed. (Foto's Stefan Ackx en Lieve De Bleser)
Onder leiding van trompettist en bugelspeler Jo Hermans — een van de meest gevraagde muzikanten van het land, bekend als dirigent en trompettist van The Atomic Orchestra, de huisband van het VRT-programma Live live live, en van Liefde voor Muziek, waar hij met zijn virtuoze trompetspel steevast indruk maakte — stond een ijzersterke band op het podium: David Thomaere (keys), Marc Bonne (drums), Ewen Vernal (bas) en Tom Lodewyckx (gitaar). Vijf rasmuzikanten, elk met een indrukwekkend palmares, die samen het geheugen én het laboratorium vormen van de Belgische muziekgeschiedenis.
The Great Belgian Songbook is Hermans’ eigen, Belgische variant op The Great American Songbook: een liefdevolle maar eigenzinnige herlezing van klassiekers en cultnummers van eigen bodem. In One Day in Brussels fungeert de hoofdstad als inspiratiebron, met muzikale knipogen naar iconen en halve ketjes als Arno, Stromae en Toots Thielemans. Die Brusselse schoolreis werd vereeuwigd op plaat en kwam in De Adelberg tot leven in een show vol schwung, humor en spelplezier.
De setlist was een feest van herkenning én ontdekking. Van Moskow Diskow (Telex) over Gabriel Rios, Habibi (Tamino) en Mia (Gorki) tot Tombe la neige van Adamo — inclusief het weetje dat het liedje een jaar lang op nummer één stond in Japan en er zelfs een Japanse versie van bestaat. Early Bird van André Brasseur riep bij velen nostalgische herinneringen op, terwijl Amsterdam (Kris De Bruyne), Tous les mêmes (Stromae) en Losers (Balthazar) moeiteloos hun plaats kregen in het geheel. Elk nummer werd met lef en vakmanschap herwerkt, balancerend tussen jazz, pop en pure Belpop.
Het publiek liet zich gretig meevoeren en kreeg maar liefst drie toemaatjes. Voor het allerlaatste nummer mocht de zaal zelfs kiezen: Pump Up the Jam van Technotronic of Housewife van Daan. Het publiek zorgde ervoor dat de band geen seconde twijfelde: ze speelden ze gewoon allebei, een perfect sluitstuk van een avond die even speels als overtuigend was.
Met dit slotconcert bewees The Great Belgian Songbook nog maar eens waarom dit project zoveel harten verovert: topmuzikanten, een diepe liefde voor Belgische muziek en een aanstekelijk enthousiasme dat van het podium spat. Een avond van nationaal belang, en een gedroomde manier om de Week van de Belgische Muziek te vieren.
Reactie plaatsen
Reacties