Groetjes van Annick uit Zuid-Afrika
De Lommelse Annick Helsen woont tegenwoordig in Zuid-Afrika. Van daaruit laat ze regelmatig weten waarom ze dat land zo aantrekkelijk vindt. En soms geeft ze ook vergelijkingen tussen Limburg en Zuid-Afrika, zoals vandaag.
In Limburg draaiden wij vroeger de kraan open zonder erbij na te denken. Water was er gewoon. Het viel uit de lucht, sijpelde rustig de bodem in en wachtte geduldig tot we het nodig hadden. Zelfs na een droge zomer bleef het vanzelfsprekend. Hoogstens kwam er een oproep om de tuin even niet te sproeien.
Sinds we in Zuid-Afrika wonen, kijken we anders naar water. Regen valt hier niet het hele jaar door. Alles hangt af van één regenseizoen, en dat water moet maanden meegaan. Daarom wordt regen opgevangen in damme: stuwmeren of grote waterreservoirs. Hoe vol die zijn, bepaalt hoe comfortabel je de zomer doorkomt.
Na een droge winter zie je het meteen: de damme staan laag en de waterlijn schuift alsmaar verder op. Het zijn geen mooie beelden, maar ze zeggen genoeg. Deze dammen zijn geen landschap, ze zijn de watervoorraad voor steden, dorpen en de landbouw.
Grondwater biedt hier geen echte zekerheid. Sommige huizen hebben een “borehole”, een boorgat waarmee ze water uit diepere lagen oppompen, maar ook dat is geen garantie. Daarom zie je overal watertanks. Ook wij hebben ze geplaatst. Regenwater wordt opgevangen wanneer het kan, kraanwater bewaard als back-up. Gewoon om voorbereid te zijn.
Na een droogte ga je anders kijken. Naar regen, naar dammen, naar water in het algemeen. Je gebruikt het bewuster, niet uit angst maar uit respect. Elke druppel telt. En wanneer er dan buiten het regenseizoen toch een bui valt, hoor je overal mensen zeggen dat het “een echte zegening” is. Dat besef van hoe kostbaar water is, voel je hier in alles wat je doet.
Voor wie uit België komt, vraagt dat een omschakeling. Waar water daar altijd aanwezig lijkt te zijn, leer je hier hoe eindig het kan zijn. Zuid-Afrika maakt water zichtbaar. En eenmaal je dat beseft, ga je er voorgoed anders mee om.
Annick HELSEN
Reactie plaatsen
Reacties