Wie dacht dat 31 december rustig begon, was duidelijk nog niet in de Slinkerstraat geweest. Daar stond de dag al vroeg op standje deeg, damp en gezelligheid. Voor de 12de keer ging de familie Michiels – met Marieke en Jos op kop, samen met dochters Anne en Veerle – aan de slag voor hun inmiddels legendarische oliebollenverkoop. En nee, geen smoutebollen. Echte Hollandse oliebollen: groter, minder vettig, maar wel lekker stevig. Mét appel in het beslag en – voor de liefhebbers – ook met rozijnen. (Foto's Robert Boons)
Met een team van 12 helpende handen, familie en vrienden uit België, Nederland én Duitsland, werd de stand bemand alsof het een goed geoliede bakmachine was. Terwijl het deeg rees en de oliebollen goudbruin uit de ketel kwamen, hing er een warme, haast dorpsachtige sfeer. Zelfs vake Jan (91!) kwam langs om te genieten van een oliebol en een koffie. En alsof dat nog niet genoeg was, sprong hij ook nog op de fiets om oliebollen rond te brengen, onder andere richting het Kapittelhof. Multitasken op grootvaderschaal.
De ambitie was duidelijk: 3.500 oliebollen, net als vorig jaar. Dat betekent zo’n 105 kilo bloem die volledig ter plaatse werd omgetoverd tot feestelijk beslag. De regel is simpel: ze blijven open tot alles uitverkocht is – meestal ergens tussen 15 en 16 uur. En wie er al eens bij was, weet: op is écht op.
Maar deze verkoop draait om meer dan lekkers alleen. De opbrengst gaat dit jaar naar het Groeiproject van Pieter Simenon, een initiatief dat inzet op groeiplekken voor kinderen en jongeren. Plekken waar struikelen mag, waar opnieuw opstaan wordt aangemoedigd, en waar jongeren – samen met hun netwerk en school – kunnen groeien in vertrouwen, veerkracht en kracht. Want zoals zij het mooi zeggen: groeien doe je niet alleen.
Naast oliebollen kon je ook zelfgemaakte draagtassen en sleutelhangers kopen, of gewoon even blijven hangen met een koffie, warme chocolademelk of ander drankje. Heel wat mensen en verenigingen maakten er een ontmoetingsmoment van. Zo schoof ook Okra Lommel-Barrier aan voor een oliebol (of twee). En Liz (7) en haar broer Luc (9) (foto 2 onder) waren duidelijk overtuigd: “Ze zijn héél lekker!” glunderden ze. “We komen hier elk jaar. Al van toen we nog heel klein waren.”
Wat begon als een traditie, is intussen uitgegroeid tot een warme eindejaarsontmoeting met een groot hart. Oliebollen bakken, mensen samenbrengen en tegelijk investeren in groeikansen voor kinderen en jongeren: in de Slinkerstraat weten ze duidelijk hoe je het jaar goed afsluit.
Reactie plaatsen
Reacties