Een vork die de verkeerde kant op wijst, een mond die plots moeilijk te vinden is en een gesprek dat maar niet op gang komt. Het waren enkele verrassende ervaringen tijdens de After Dinner Evening van lokaal dienstencentrum ’t Trefpunt in Lommel. De deelnemers kregen gisterenavond een driegangenmenu voorgeschoteld, maar moesten dat in een verduisterde ruimte én met een blinddoek voor de ogen zien op te eten. En al werd er af en toe een beetje gefoeteld met die blinddoek, de ervaring zorgde voor heel wat hilariteit én stof tot nadenken.
De avond begon met een aperitief en enkele hapjes. Alleen moesten de aanwezigen eerst zien te ontdekken waar hun glas en de versnaperingen zich bevonden. En dat bleek zonder zicht al een hele opgave. Toen vervolgens de paëlla werd opgediend, werd de uitdaging nog een stuk groter. Met bestek eten zonder te zien wat er op je bord ligt, vraagt immers behoorlijk wat handigheid.
Dat ondervonden ook Vic (83), Francine (73), Marie-Jeanne (76) en Marie-Thérèse (80) (grote foto). Vooral het vinden van hun mond bleek aanvankelijk niet zo eenvoudig. De schrik om te morsen was er ook, al viel dat uiteindelijk best mee. Marie-Thérèse ontdekte zelfs dat ze haar vork op een bepaald moment verkeerd vasthield. Gelukkig konden de tafelgenoten er hartelijk om lachen.
Maar niet alleen het eten verliep anders dan gewoonlijk. Monique merkte dat ze opvallend stil werd zodra haar blinddoek opging. Zonder oogcontact en zonder te weten naar wie ze zich richtte, vond ze het moeilijk om een gesprek te beginnen. Haar tafel bleek daardoor een van de stilste van de avond. Een verrassende vaststelling, want normaal hoort een gezellige babbel gewoon bij een etentje.
Voor Vic riep de ervaring herinneringen op aan zijn vader, die op 94-jarige leeftijd geleidelijk blind werd. Hij vertelde hoeveel bewondering hij had voor de manier waarop zijn vader daarmee leerde omgaan. Zijn verhaal maakte de deelnemers nog bewuster van de moeilijkheden waarmee mensen met een visuele beperking dagelijks te maken krijgen.
Gelukkig kwam er gaandeweg wat meer handigheid in het eten op de tast. Bij het dessert, een tiramisu, mochten de blinddoeken zelfs af. Toch besloten Vic en zijn drie tafelgenoten om ook dat laatste gerecht zonder zicht te verorberen. Als ze dan toch aan de uitdaging begonnen waren, wilden ze die helemaal afmaken.
Na de maaltijd konden de deelnemers bij een kop koffie of thee hun ervaringen uitwisselen. Wat voor de meesten een avond vol onhandige bewegingen en grappige momenten was geweest, betekende tegelijk een kennismaking met een wereld waarin eenvoudige dagelijkse handelingen heel wat meer inspanning vragen.
Met de After Dinner Evenings wil Lutgarde Lambrechts van ’t Trefpunt ontmoeting en gezelligheid combineren met een activiteit die iets bijbrengt. Dat lukte deze keer op een wel heel bijzondere manier. De deelnemers gingen naar huis met een ervaring die hen ongetwijfeld nog even zou bijblijven. En met het besef dat een gewone maaltijd lang niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is.
Reactie plaatsen
Reacties