Stan Van Samang stond gisterenavond voor een uitverkochte zaal in De Adelberg in Lommel. Met zijn voorstelling Stan Solo+ vierde hij twintig jaar muzikale carrière, maar hij nam zijn publiek nog veel verder mee terug in de tijd. Het werd een avond vol muziek, persoonlijke verhalen, humor en herinneringen, waarbij het publiek geregeld mocht meezingen. (Foto's Lieve De Bleser)
Helemaal alleen, met enkel zijn gitaar en zijn stem, begon Stan aan zijn muzikale tijdreis. Die bracht hem zelfs terug naar het eerste middelbaar, toen hij zijn allereerste liedje schreef. War ontstond in een periode waarin de Golfoorlog en Operatie Desert Storm het nieuws beheersten. Dat prille muzikale begin kreeg een plaats in de voorstelling, net als Alles, het eerste Nederlandstalige nummer dat hij ooit schreef.
Ook zijn gezin kwam aan bod. Met Als je slaapt bracht hij een liedje over zijn kinderen. Want hoe druk en ondeugend ze overdag soms kunnen zijn, zo vredig liggen ze 's nachts te slapen. Een herkenbaar verhaal dat voor een warm moment zorgde.
Van Steracteur Sterartiest naar grote podia
Natuurlijk mocht zijn overwinning in Steracteur Sterartiest in 2006 niet ontbreken. Die betekende een enorme ommekeer in zijn carrière. Platenmaatschappijen die voordien weinig interesse hadden, kwamen plots opnieuw aankloppen en Stan mocht eindelijk optreden op de grote podia waarvan hij vroeger alleen maar kon dromen. Marktrock in Leuven, het Sportpaleis, de wei van Werchter… En natuurlijk, zo voegde hij er met een knipoog aan toe, De Adelberg in Lommel!
Dat leverde ook enkele hilarische herinneringen op. Zo vertelde hij over een optreden voor 30.000 mensen, waarbij hij Creep van Radiohead zong. Alleen bleek de gitaar niet versterkt te zijn. Zonder het zelf te beseffen, bracht hij het hele nummer dus a capella voor het publiek. Het resultaat? Een oorverdovend applaus!
Ook zijn ontmoeting met een van zijn grote muzikale helden, Luka Bloom, kwam ter sprake. Samen optreden in Het Depot in Leuven, waar ze onder andere Sunny Sailor Boy brachten, blijft voor Stan een van die momenten die hij nooit zal vergeten. Die Sunny Sailor Boy stond gisteren dan ook op het programma.
Eric Melaerts maakt het plaatje compleet
Na Creep kreeg Stan gezelschap op het podium. Gitarist Eric Melaerts, de 'plus' in Stan Solo+, kwam hem versterken. En dat was niet zomaar een gastmuzikant. Melaerts zat destijds in de jury van Steracteur Sterartiest en produceerde ook Scars, waarmee Stan in 2007 zijn eerste nummer 1-hit scoorde.
Samen brachten ze onder meer Scars en Candy, een nummer geschreven door Joost Zweegers van Novastar. Stan haalde ook herinneringen op aan zijn eerste bandje, The Unauthenticated, waarmee hij in zijn jeugd nummers van Neil Young speelde. Met Little Red Corvette van Prince trok hij vervolgens de pauze in.
Van Slongs tot een ster
Na de pauze kwam, na een prachtige gitaarsolo van Eric Melaerts met Ne me quitte pas van Jacques Brel, ook Liefde voor Muziek, waaraan Stan in 2015 deelnam, een plaats in de voorstelling. Hij bracht onder meer zijn versie van Goeiemorgend, goeiendag. Het nummer van Nicole en Hugo werd eerder al onder handen genomen door Slongs Dievanongs, die het helemaal 'verslongste'. Stan gaf er op zijn beurt zijn eigen draai aan en maakte er een 'verstande' versie van.
Tussen de nummers door bleef Stan honderduit vertellen. Met zijn spontane humor, persoonlijke anekdotes en het vele contact met de zaal wist hij het publiek voortdurend bij de voorstelling te betrekken. Meer dan eens werd er uit volle borst meegezongen.
Afsluiten deed hij met Een ster, zijn bekende bewerking van het gelijknamige nummer van Christoff. Een passende afsluiter van een avond waarin Stan Van Samang niet alleen zijn muzikale successen liet horen, maar ook de verhalen erachter vertelde. En waarin bleek dat een gitaar, een sterke stem en een flinke dosis vertelplezier ruimschoots volstaan om een uitverkochte zaal te boeien.
Reactie plaatsen
Reacties