Kettingreactie
In het eerste deel van onze Kettingreactie vertelde Bob Nijs over zijn jeugd, zijn onverwachte weg naar de politiek en bijna acht jaar burgemeesterschap. Maar achter de burgemeester zit natuurlijk ook gewoon Bob. In dit tweede deel maken politiek en beleid daarom wat meer plaats voor de man die ooit voor de klas stond, graag met zijn botten in de paardenstal staat en voor wie een paar vrije uren tegenwoordig al als een kleine vakantie voelen. Over succes en onzekerheid, Boudewijn de Groot, de natuur en vooral genieten van de kleine dingen.
Ambieer je ooit een overstap naar de nationale politiek? Is die mogelijkheid al eens besproken of aangeboden?
“Zeg nooit nooit, maar het is geen uitgesproken ambitie. Als ik ooit een stap hoger zou zetten, dan zou dat alleen zijn omdat het ook iets kan betekenen voor Lommel, niet om persoonlijke redenen.
De vraag is wel eens gesteld, maar ik heb die tot nu toe altijd afgehouden. Het burgemeesterschap is voor mij meer dan een fulltime job. Ik probeer die rol elke dag zo goed mogelijk in te vullen en daar kruipt enorm veel tijd en energie in. Ik vind het een prachtige job en eerlijk gezegd één van de mooiste beroepen die er bestaan. Ik zie niet hoe je dat kan combineren met nog iets anders zonder in te boeten op kwaliteit.”
Welke professionele ervaringen of jobs heb je gehad voor je burgemeester werd?
“Ik heb zes jaar lesgegeven in het lager onderwijs. Dat deed ik ontzettend graag. Ik heb lesgegeven in alle leerjaren, van het eerste tot en met het zesde. ‘Meester Bob’ zijn, was een periode waar ik met veel warmte op terugkijk.
Daarna ben ik in de vastgoedsector terechtgekomen. Ook dat was werk dat me lag, omdat ik veel mensen leerde kennen en mensen kon helpen bij belangrijke beslissingen in hun leven. Ik heb altijd geprobeerd om dat op een correcte en eerlijke manier te doen. Misschien heeft dat vertrouwen dat mensen in mij hadden, ook meegespeeld in het feit dat ik later burgemeester mocht worden. Ik vond dat een mooie erkenning.”
Hoe breng je het liefst een vrije dag door om volledig tot rust te komen?
“Echte vrije dagen zijn zeldzaam, ik ben al blij met vrije uren. Een volledig vrij weekend komt maar een paar keer per jaar voor. Maar enkele vrije uren voelen vandaag soms al aan als twee dagen rust in mijn ‘vorig leven’.
Als ik kan, trek ik de natuur in. Bezig zijn met de paarden is voor mij pure ontspanning, omdat je op dat moment nergens anders mee bezig kan zijn. Dat geeft me energie voor de rest van de week. Als er geen officiële verplichtingen zijn, probeer ik die momenten echt te koesteren.”
Wat betekent succes voor jou persoonlijk? Ligt dat eerder in prestaties of in persoonlijke voldoening?
“Voor mij ligt succes in persoonlijke voldoening. In het geluk van andere mensen zien groeien, en daar op een of andere manier een bijdrage aan kunnen leveren.”
Heb je bepaalde angsten of onzekerheden waar je soms mee worstelt?
“Ik ben soms bezorgd over de toekomst van onze kinderen. Niet alleen die van mij, maar van alle kinderen. Ik heb het voorrecht gehad om een gelukkige jeugd te hebben en op te groeien in een veilige en zorgeloze omgeving, en ik hoop oprecht dat ook zij dat mogen ervaren. Wij als volwassenen dragen daarin een verantwoordelijkheid, om ervoor te zorgen dat zij het nog beter hebben dan wij.
We leven al tachtig jaar in vrede in ons deel van Europa, maar er komen grote uitdagingen op ons af. Ik ben een positieve mens en geloof dat het goed kan komen, maar die bezorgdheid voor de volgende generaties draag ik wel mee. Dat is voor mij een gezonde bezorgdheid.”
Stel dat je je jongere zelf advies kon geven, wat zou je hem dan willen meegeven?
“Ik zou mezelf aanraden om op kot te gaan tijdens mijn studententijd. Ik ben altijd in Lommel onder de kerktoren blijven wonen en heb dat nooit echt gemist, maar achteraf bekeken had het me verrijkt om ook eens in een stad te leven. Je leert jezelf en andere mensen op een andere manier kennen. Dat had ik graag eens ervaren.”
Lees verder onder de foto
Is er iemand naar wie je opkijkt of die je inspireert in je persoonlijke of professionele leven?
“Een naam kan ik er niet op plakken en dat hoeft voor mij ook niet. Ik heb eigenlijk een soort ingebouwd respect voor elke mens, en zeker voor mensen die zich positief inzetten voor anderen. Vooral vrijwilligers bewonder ik enorm. In Lommel zijn er zóveel mensen die zich onbaatzuchtig inzetten voor verenigingen, zorg, sport en cultuur. Dat verdient ontzettend veel waardering. Dat zijn voor mij echte inspiratiebronnen.”
Heb je een favoriete quote of spreuk die je dagelijks inspireert?
“Carpe diem. Pluk de dag. Geniet van de dag en van het leven, vooral van de kleine dingen. Dat lukt niet altijd van 's morgens tot 's avonds, maar het is wel iets waar ik bewust naar probeer te streven.”
Verras ons eens met een verborgen talent waar weinig mensen van weten? En dat je gitaar kan spelen is al lang geen verborgen talent meer…
“Ik leid een vrij publiek leven, dus veel geheimen of verborgen talenten heb ik niet, denk ik. Als kind heb ik wel in een kinderkoor gezongen en heb als koorknaap zelfs eens met Anja Van Engeland mogen optreden voor een volle zaal. Dat is intussen lang geleden en ik ben die zangtalenten waarschijnlijk ook kwijtgeraakt. Ik zou het vandaag alleszins niet meer durven aanbevelen.”
Welke muziek of artiest mag absoluut niet ontbreken in je playlist?
“Boudewijn de Groot. Dat is mijn favoriete zanger. Ik ben een grote liefhebber van kleinkunst, vooral omwille van de teksten. Die raken me, ook de manier waarop hij het brengt. Die liefde voor zijn muziek heb ik van thuis uit meegekregen en die is altijd gebleven.”
Hoe ziet voor jou een perfecte, gezellige avond eruit?
“Gewoon gezellig samenzijn met vrienden, in een gezellige bourgondische setting, zonder grote franjes. Dat hoeft geen duur etentje te zijn. Een eenvoudige avond, een goed gesprek met een lekker glas en een fijne sfeer volstaan.
Ik merk ook dat de natuur en het weer een invloed hebben op mijn energie. Een mooie zomeravond of een rustige winteravond kan voor mij even gezellig zijn, maar mijn energie stijgt wel met het goeie weer. Ik ben sterk verbonden met de natuur en mijn omgeving en dat voel ik elke dag.”
Lommel heeft veel mooie plekken. Heb je een favoriete plek waar je graag tot rust komt of inspiratie vindt?
“Dat is voor mij gewoon de natuur. De Wateringen zijn misschien wel een van mijn favoriete plekken, ook de Blekerheide. Maar eigenlijk gaat het breder dan dat. In de natuur vind ik rust, waar ik ook ben.”
Heb je een hobby of passie waarmee je je naast je werk bezighoudt?
“Paarden blijven mijn grootste passie. Zowel het werken in de stal als het bezig zijn met de dieren zelf. Dat helpt me om mijn gedachten even helemaal uit te schakelen. Daarnaast probeer ik ook regelmatig te zwemmen.”
Wat is je favoriete vakantiebestemming en waarom spreekt die plek je zo aan?
“Ik kan echt thuis op vakantie gaan. Ik ben graag thuis en kan me daar echt amuseren met dingen die ik leuk vind, maar de Ardennen vind ik ook een fantastische bestemming. De natuur, de rust en het glooiende landschap spreken me enorm aan. Het hoeft voor mij niet ver of duur te zijn, maar het moet altijd wel met de natuur verbonden zijn.”
Je mag tot slot één Lommelaar kiezen voor een volgend interview, wie mag dat zijn? En welke specifieke vraag zou je die persoon willen stellen? Wat zou je graag van die persoon weten?
“Misschien is het net leuk om iemand buiten de politieke wereld te kiezen. Pater Maurits van het klooster van Kattenbos lijkt me een interessante figuur. Iemand met een sterke persoonlijkheid en een brede kijk op de samenleving. Ik ben benieuwd hoe hij de gemeenschap beleeft en wat hem vandaag het meeste hoop geeft.”
En daarmee was de allereerste schakel van onze Kettingreactie gelegd. Bob Nijs gaf het gesprek door aan pater Maurits uit Kattenbos, met de vraag hoe hij vandaag de gemeenschap beleeft en waaruit hij hoop put. Van het stadhuis ging de ketting zo naar het klooster, van een burgemeester naar een pater – twee heel verschillende levens, maar allebei nauw verbonden met Lommel.
En zoals ondertussen duidelijk is: bij pater Maurits stopte de ketting niet. Hij gaf ze op zijn beurt alweer door aan een volgende Lommelaar. Want zo werkt een kettingreactie: het ene verhaal brengt je vanzelf bij het volgende. En wij weten nooit bij wie we terechtkomen...
Reactie plaatsen
Reacties