Tijdens LEGO League Unearthed veranderde Provil gisteren en vandaag twee dagen lang in een kleine robotwerkplaats. De kinderen bouwden met LEGO SPIKE hun eigen robot, programmeerden hem en stuurden hem vervolgens de officiële wedstrijdmat van de LEGO League op. Daar wachtte een hele reeks missies.
Voor ze daaraan konden beginnen, moesten ze eerst de basis van het programmeren onder de knie krijgen. Hoe laat je een robot rijden? Hoe zorg je ervoor dat hij de juiste afstand aflegt en precies doet wat je wilt? Zodra dat lukte, werd de lat alsmaar hoger gelegd en kwamen de echte opdrachten op de wedstrijdmat aan bod.
De robot moest obstakels overwinnen, voorwerpen verplaatsen en op exact de juiste plek tot stilstand komen. En dat ging natuurlijk niet altijd meteen goed. Reed hij te ver, draaide hij verkeerd of miste hij zijn doel, dan was het zoeken naar de oorzaak. Programma aanpassen, opnieuw proberen en kijken of het deze keer wél lukte.
Soms lag de oplossing niet in de programmatie, maar bij de robot zelf. Voor bepaalde missies moesten onderdelen worden aangepast of werd de constructie omgebouwd. Zo merkten de kinderen al snel dat een goed programma alleen niet volstaat: ook de manier waarop je robot gebouwd is, kan het verschil maken.
Elke geslaagde missie leverde punten op. Dat zorgde voor een extra uitdaging, want door te blijven sleutelen aan hun robot en programma probeerden de deelnemers de opdrachten alsmaar sneller en nauwkeuriger uit te voeren. En uiteraard zoveel mogelijk punten te verzamelen.
Voor de tweeling Nicolas en Thomas (grote foto) was het hun eerste LEGO League-kamp. Met LEGO bouwen doen ze thuis wel vaker. "We bouwen thuis wel veel met LEGO. Zo hebben we ook de wereldbeker met LEGO gemaakt en zijn we nu aan de voetbal bezig", vertellen ze. Programmeren was wel helemaal nieuw. "Dingen zoals de autorobot hier, die je moet programmeren om de juiste bewegingen te doen, hebben we thuis nog niet gedaan."
Het kamp werd bewust kleinschalig gehouden en was volledig volzet. Zo was er voldoende begeleiding, maar kregen de kinderen ook de ruimte om zelf oplossingen te zoeken en te experimenteren. Want een fout was hier vooral een reden om nog eens te proberen. Testen, aanpassen en opnieuw beginnen: het hoorde allemaal bij het leerproces.
Bouwen, programmeren, logisch nadenken en problemen oplossen kwamen tijdens de twee dagen voortdurend samen. Zo maakten de kinderen op een toegankelijke manier kennis met STEM en ontdekten ze vooral zelf wat een kleine aanpassing aan hun robot of programma allemaal kan veranderen. Want één ding leerden ze al snel: doet de robot niet wat je wilt, dan probeer je het gewoon nog een keer. En nog een keer. Tot het lukt.
Reactie plaatsen
Reacties