"Er valt niets meer te beleven in het centrum, dus ga ik er niet meer shoppen.” Het is een vaak gehoorde uitspraak. Toch klopt dat beeld niet helemaal. Ja, er staan panden leeg, maar tegelijk telt het Lommelse stadscentrum nog altijd een verrassend breed aanbod aan zaken – vaak gerund door gedreven ondernemers die er al jarenlang hun passie in leggen. Bij Beeldig Nieuws uit Lommel willen we die handelaars graag in de schijnwerpers zetten, met speciale aandacht voor hun eigen, unieke verhaal.
Deze keer schuiven we aan bij Wolf Espressobar, sinds vorig jaar te vinden op De Vryheyt. Achter de koffiemachine staat Elisa, die de zaak in de zomer van 2019 overnam. Ze was toen pas afgestudeerd en had aanvankelijk helemaal geen uitgestippeld plan om een eigen koffiebar te beginnen. Zeven jaar later kan ze zich nauwelijks nog voorstellen dat ze voor een baas zou werken.
Dat Elisa uiteindelijk in de horeca terechtkwam, kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Vanaf haar zestiende werkte ze als student in de sector en ze wist dus goed wat het werk inhield. Toch koos ze na het middelbaar voor een heel andere richting: ze studeerde af als dierenartsassistent.
Al tijdens haar opleiding voelde ze dat ze daar later waarschijnlijk niet mee verder wilde. Wat het dan wél moest worden, wist ze nog niet. Ze maakte haar studies af en werkte begin 2019 enkele maanden in de horeca. Toen Wolf enkele maanden later ter overname kwam, waagde ze de sprong.
Veel zelf geleerd
Daarbij stapte Elisa niet in een zaak waarin ze simpelweg kon voortbouwen op alles wat ze al kende. Vooral het maken en bakken van taarten, dat ondertussen een belangrijk onderdeel van Wolf is geworden, leerde ze zichzelf aan. Recepten zoeken, uitproberen, aanpassen en soms ook vaststellen dat iets helemaal niet werkte, het hoorde er allemaal bij.
Vandaag staan er doorgaans een tiental verschillende taarten in de toonbank, allemaal door Elisa zelf gemaakt. Een deel daarvan is vegan. Ook dat was van bij de start een bewuste keuze. Ze merkte dat het vegan aanbod in de omgeving eerder beperkt was en wilde daar ruimte voor maken.
Het vroeg in het begin behoorlijk wat zoekwerk. Een klassiek recept omvormen tot een vegan variant betekent immers dat ingrediënten zoals eieren en zuivel vervangen moeten worden zonder dat smaak en structuur verloren gaan. Ondertussen heeft Elisa haar vaste recepten gevonden. Niet alleen overtuigde veganisten kiezen ervoor: geregeld bestellen klanten een stuk taart gewoon omdat ze het lekker vinden, zonder zich veel vragen te stellen bij de ingrediënten.
Naast koffie, die ook in een vegan-variant gemaakt kan worden, en taart staan er ook eenvoudige ontbijt- en lunchgerechten op de kaart. Bewust geen uitgebreide keuken, want Elisa staat een groot deel van de tijd alleen in de zaak. Alleen op enkele drukkere momenten springen jobstudenten bij. Het aanbod moet dus ook haalbaar blijven wanneer verschillende bestellingen tegelijk binnenkomen.
(Lees verder onder de foto)
Corona vlak na de start
Veel tijd om rustig in haar nieuwe rol als onderneemster te groeien, kreeg Elisa niet. Nog geen jaar na de overname brak corona uit. Tijdens de eerste lockdown dacht ook zij aanvankelijk, net als vele anderen, dat de sluiting maar enkele weken zou duren. Ze gebruikte de tijd om te schilderen en wat zaken in het interieur aan te pakken.
Toen duidelijk werd dat de coronaperiode veel langer zou aanslepen, schakelde Wolf over op afhaal. Vooral tijdens de tweede lockdown liep dat verrassend goed. Wandelen was zowat het enige uitstapje dat nog mogelijk was en heel wat mensen combineerden hun wandeling met het afhalen van koffie en taart. Elisa maakte toen ook ontbijtmanden, die haar vader aan huis leverde.
Die periode toont meteen hoe belangrijk haar ouders achter de schermen zijn. Ook vandaag kan Elisa op hen rekenen. Haar vader helpt onder meer met boodschappen, papierwerk en praktische verplaatsingen – Elisa heeft zelf geen auto – en gaat verse melk halen bij de melkboer. Haar moeder helpt met poetsen en springt indien nodig bij wanneer het onverwacht erg druk wordt.
Een plek waar mensen blijven hangen
Door de jaren heen groeide Wolf niet alleen uit tot een plek om snel een koffie te drinken. Elisa ziet er tieners tijdens hun pauze of na school, jonge gezinnen en ouders met kinderen. De spelletjes- en speelgoedkast wordt gretig gebruikt en sommige klanten spreken bewust af om er samen een spel te spelen.
Daarnaast is er een groep klanten die met de laptop naar Wolf komt en er enkele uren werkt. Sommige vaste bezoekers leerden elkaar op die manier zelfs kennen. Precies dat vindt Elisa mooi om te zien: mensen komen binnen voor koffie of om wat werk te verzetten, maar gaandeweg ontstaat er ook contact.
Tot voor kort was er trouwens nog iemand die bijna vanzelfsprekend bij Wolf hoorde: Billie. Elisa's hond was jarenlang een vertrouwd gezicht in de koffiebar en was door heel wat klanten gekend. Vorige maand moest ze hem helaas laten inslapen nadat hij al een tijd ziek was. Zijn afwezigheid wordt niet alleen door Elisa, maar ook door heel wat vaste bezoekers gevoeld.
Nieuw hoofdstuk op De Vryheyt
Sinds februari 2025 zit Wolf op De Vryheyt. De nieuwe locatie is binnen ruimer en ook het terras biedt meer plaats en rust dan aan het vorige pand. De keuken werd dan weer wat kleiner, waardoor Elisa haar manier van werken moest aanpassen. Na wat puzzelen vond alles zijn plaats.
De verhuis bracht ook een andere dynamiek met zich mee. Aan de vorige locatie zat Wolf pal aan een drukke passage, terwijl bezoekers de zaak op De Vryheyt iets bewuster moeten opzoeken. De werkzaamheden in het centrum maken dat momenteel nog wat moeilijker. Vaste klanten vinden de weg wel, maar toevallige passanten zijn er tijdelijk minder.
Elisa bekijkt dat vrij nuchter. De werken zijn tijdelijk en gebeuren uiteindelijk met een reden. Bovendien merkt ze tijdens evenementen dat De Vryheyt wel degelijk volk kan trekken. Zo was het tijdens de recente Glasmarkt bijzonder druk in de zaak.
Af en toe krijgt Wolf ook buiten de gewone openingsuren een andere invulling. Zo organiseert Rebelle regelmatig een avond in de koffiebar. Het initiatief kwam van twee klanten die Elisa vroegen of ze daarvoor de ruimte mochten gebruiken. Zelf staat ze niet in voor de organisatie, maar ze stelt haar zaak er graag voor open.
Vooral verderdoen
Grote plannen om Wolf helemaal om te gooien, heeft Elisa voorlopig niet. De zaak draait zoals ze het graag heeft en na zeven jaar heeft ze een manier van werken gevonden die bij haar past.
Misschien is dat ook wel het opvallendste aan haar verhaal. In januari 2019 studeerde ze nog af als dierenartsassistent, enkele maanden later stond ze plots aan het hoofd van een koffiebar. Ze kon nog lang niet alles, maar leerde gaandeweg bakken, ondernemen, organiseren en improviseren.
Eén ding ontdekte ze daarbij vrij snel: de vrijheid om zelf beslissingen te nemen ligt haar. Na zeven jaar als zelfstandige is dat misschien wel het aspect van haar job dat ze het meest waardeert. Wolf werd daardoor niet alleen haar zaak, maar vooral een plek die ze helemaal op haar eigen manier heeft kunnen laten groeien.
Reactie plaatsen
Reacties