De Veloconcerten hebben opnieuw heel wat muziekliefhebbers op de fiets gekregen voor een bijzondere ontdekkingstocht door Lommel. Geen grote festivalweides of drukke concertzalen, wel verborgen locaties, verrassende acts en een ontspannen sfeer. Daarmee vormden de Veloconcerten opnieuw een sfeervolle start van Lommel Leeft.
Vanuit de verschillende startpunten — Het Wateringhuis, Akindo en de atletiekpiste — trokken deelnemers langs drie totaal verschillende belevingen. Net die combinatie van bewegen, cultuur en verrassing maakt de Veloconcerten al jaren tot een uniek concept. Onderweg wachtte telkens een andere artistieke wereld.
Bij Akindo zorgden Beth & Flo (foto's 1 t/m 4 onder) met Zoveel meer voor een verrassende mix van klassieke muziek, humor en speelsheid. Het Nederlandse duo bewijst al langer dat klassieke muziek niet noodzakelijk in een strak keurslijf hoeft te zitten. Hun voorstelling combineert virtuoos pianospel met zang, absurde humor en een flinke dosis zelfrelativering. Een Beethoven-sonate naast een onverwachte grap of een speelse knipoog: bij Beth & Flo lijkt alles moeiteloos samen te vallen.
Ook naast het podium straalde hun enthousiasme af. Ze vertelden hoe ze bewust op zoek gingen naar een andere manier om klassieke muziek dichter bij een breder publiek te brengen. “De inhoud is goed”, klonk het, “maar je moet de juiste verpakking vinden om het deurtje open te zetten.” Dat opzet leek in Lommel alvast te werken. Het publiek ging duidelijk mee in hun wereld, waar klassieke muziek toegankelijk wordt zonder aan kwaliteit in te boeten. Beide dames vinden alvast dat het één op één contact in Vlaanderen warmer en hartelijker is dan in Nederland. Ze zouden dus wat graag meer in België optreden, en zeker in avondvullende zaalshows!
Op de atletiekpiste zorgde Panama Pictures (grote foto en foto's 5 t/m 8 onder) voor verwondering met Into Thin Air. Drie performers bewogen zich op een scheve constructie hoog boven het publiek, ergens tussen dans, circus en acrobatiek. Wat eerst fragiel leek, groeide uit tot een indrukwekkend samenspel van vertrouwen, evenwicht en fysieke controle. De voorstelling speelde voortdurend met zwaartekracht en perspectief, waardoor de toeschouwers letterlijk anders naar beweging gingen kijken.
Het internationale professioneel gezelschap, met artiesten uit verschillende landen die vanuit Nederland werken, brengt zijn producties zowel in theaters als op festivals - waaronder straatfestivals - doorheen Europa. Voor sommige performers was Lommel zelfs een eerste kennismaking met België. Het publiek reageerde zichtbaar onder de indruk op de combinatie van techniek, spanning en schoonheid.
Aan Het Wateringhuis stond dan weer Koen Dewulf (foto's 9 t/m 12 onder) klaar met een voorstelling vol humor, muziek en herkenbare verhalen. De comedian en muzikant — die zichzelf graag omschrijft als “hofnar en troubadour”, een titel die ooit ontstond dankzij zijn jongste zoon — bracht een warme mix van kleinkunst, anekdotes en scherpe observaties uit het dagelijkse leven.
Met verhalen over ouderschap, scholen en kleine herkenbare situaties uit het gezinsleven kreeg hij het publiek meermaals aan het lachen. Tussendoor bracht hij Nederlandstalige liedjes die soms licht en speels waren, dan weer poëtisch en ingetogen. Zijn optreden eindigde in een spontaan meezingmoment waarbij jong en oud enthousiast aansloten.
De Veloconcerten bewezen opnieuw dat een sterke cultuuravond niet afhankelijk is van grote podia of indrukwekkende producties. Een fiets, enkele bijzondere locaties en artiesten die weten te verrassen: meer was er niet nodig om van Lommel opnieuw één grote culturele ontdekkingstocht te maken.
Reactie plaatsen
Reacties