Na 23 jaar wachten is het eindelijk zover. Lommel SK keert terug naar het hoogste Belgische voetbalniveau. In een zenuwslopende terugwedstrijd op het veld van Dender hield Groen-Wit stand: 0-0. Dankzij de bonus uit de heenwedstrijd barstte na het laatste fluitsignaal de Limburgse euforie los. Wat volgde was ontlading, vreugde en vooral geschiedenis.
Lommel trok met vertrouwen én meer dan 900 meegereisde supporters naar Denderleeuw, waar het wist wat het moest doen: overeind blijven. Dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan tegen een thuisploeg die vanaf de eerste minuut vol op zoek ging naar een doelpunt. Maar ook in Lommel stonden zo'n 3.500 supporters op het Hertog Janplein klaar om hun ploeg naar eerste te stuwen.
Dender nam in de openingsfase het initiatief en had het meeste balbezit, maar Lommel verdedigde georganiseerd en kon rekenen op een sterke Pieklak. De doelman moest al vroeg ingrijpen op pogingen van Kvet en Nsimba en hield zijn ploeg meermaals recht. Ook Noah Mbamba kwam dicht bij de openingstreffer, maar zijn lage schot ging naast.
Groen-Wit had het lastig om de bal in de ploeg te houden, maar gaf zelf af en toe een teken van leven. Een kopbal van Seuntjens ging over en ook Reyners kon Gallon niet echt bedreigen. Aan de overkant kwam Lommel wel goed weg toen Nsimba vanuit een scherpe hoek de paal trof.
Dender bleef drukken, Lommel bleef overeind. Aan de rust stond de brilscore nog op het bord: precies waar de Limburgers voor tekenden.
Na de pauze kwam Lommel scherper uit de kleedkamer. Meteen na rust volgde de grootste Lommelse kans van de wedstrijd. Reyners vond De Grand, die de bal tegen de paal trapte. Dender ontsnapte toen aan een achterstand.
Trainer en spelers voelden dat het nog een lange tweede helft zou worden. Vancsa kwam in de ploeg en bracht snelheid en energie. Lommel hield de bal beter bij, maar Dender bleef dreigen. Pieklak bleef een zekerheid onder de lat en zag zijn verdediging keer op keer redding brengen.
Twintig minuten voor tijd brak een ware belegering aan. Pogingen van Acquah, Berte en Nsimba zorgden voor chaos voor doel, maar telkens zat er nog een groen-wit been tussen. Een kopbal strandde op de paal, een schot werd afgeblokt, een reflex van Pieklak hield opnieuw de nul op het bord.
Hoe dichter het einde naderde, hoe groter de spanning werd. Zeven minuten extra tijd voelden als een eeuwigheid.
Dender gooide alles naar voren en kwam in minuut 94 nog huiveringwekkend dicht bij een doelpunt. Berte pakte uit met een spectaculaire omhaal die Pieklak geklopt zag, maar de bal spatte uiteen op de lat. Lommel ontsnapte.
Zelfs in de allerlaatste seconden bleef het bibberen. Moutha-Sebtaoui kreeg nog dé kans voor Dender, maar opnieuw lag Pieklak in de weg.
En toen kwam het verlossende fluitsignaal. 0-0. Promotie.
Na meer dan twee decennia wachten mag Lommel SK zich opnieuw een eersteklasser noemen. Een ploeg die met vijf opeenvolgende zeges richting deze finale trok, die bleef geloven en die in Denderleeuw zijn grootste kracht toonde: veerkracht.
Van nagelbijter naar volksfeest.
Lommel is terug!
Reactie plaatsen
Reacties