Een volledig uitverkochte CC De Adelberg kreeg vrijdagavond een dubbele portie humor voorgeschoteld. Eerst zorgde Tom Cools voor een geslaagde opwarming, daarna nam Erhan Demirci het publiek mee in zijn vijfde avondvoorstelling Made in Cité. (Foto's Lieve De Bleser)
Sterke opwarmer zet meteen de toon
Tom Cools, afkomstig uit Oevel en bekend als finalist van de National Comedy Slam en winnaar van de Commeere Cup, kreeg de zaal moeiteloos mee. Met herkenbare observaties over alledaagse thema’s, zoals de Action, en een flinke dosis interactie warmde hij het publiek vakkundig op voor de hoofdact.
Van schaamte naar trots
In Made in Cité toonde Erhan Demirci zich zoals we hem kennen: zelfrelativerend, herkenbaar en recht uit het leven gegrepen. De voorstelling was tegelijk een eerbetoon aan zijn jeugd in de Limburgse mijncité. Waar hij zich vroeger nog schaamde voor die achtergrond, spreekt hij er vandaag met trots over.
Die cité schetste hij als een warme microkosmos, waar verschillende culturen samenleefden: Italianen, Spanjaarden, Grieken, Turken en Marokkanen. Een plek waar solidariteit vanzelfsprekend was — tot en met de schotelantenne die door de hele straat gedeeld werd.
Herkenbare verhalen en rake observaties
Demirci grossierde in herkenbare anekdotes. Zo nam hij het publiek mee door zijn eigen schoolcarrière, die hij zelf omschrijft als één grote “waterval”: gestart in Latijn, geëindigd in het beroepsonderwijs, met onderweg enkele stevige tuimelingen.
Ook de jongere generatie moest eraan geloven. Een nietsvermoedende tiener in de zaal - Sander - werd liefdevol op de korrel genomen, maar kreeg op het einde wel een T-shirt als troostprijs — een typisch voorbeeld van Demirci’s warme, nooit kwetsende humor.
Zijn observaties over generatieverschillen zorgden voor heel wat gelach. Een reis naar de Grand Canyon werd plots gerelativeerd door zijn tienerzoon die vooral opmerkte dat er “geen internet” is. En waar Gen Z zegt af te zien, plaatste Demirci dat moeiteloos tegenover zijn eigen jeugd: met vijf broers in bad - allemaal gewassen met hetzelfde washandje -, sigarettenrook die de woonkamer vulde en autoritten zonder airco en ook vol sigarettenrook, maar mét gesloten ramen “tegen het ziek worden”.
Humor met een randje
Tussen de grappen door doken af en toe meer serieuze momenten op. Demirci benadrukte dat humor nooit bedoeld is om te kwetsen, al wordt die soms wel zo ervaren. Hij speelde met dat spanningsveld door verschillende nationaliteiten op de korrel te nemen, maar deed dat met een knipoog en vooral veel zelfspot.
Italianen, Spanjaarden en andere bevolkingsgroepen passeerden de revue in een reeks scherpe, maar luchtige observaties. Zijn kracht ligt duidelijk in het balanceren tussen herkenning en overdrijving, zonder het publiek te verliezen.
Ode aan verbondenheid
Naast de vele grappen was Made in Cité vooral een warme ode aan verbondenheid en diversiteit. Demirci toonde hoe verschillen net een sterkte kunnen zijn, en hoe de cité hem gevormd heeft tot wie hij vandaag is.
Zijn conclusie was even eenvoudig als krachtig: je mag denken wat je wil over de cité, maar één ding staat vast — er is nog nooit een dictator uit voortgekomen.
Geslaagde avond
Met Made in Cité bracht Erhan Demirci geen revolutionaire comedy, maar wel een bijzonder herkenbare en oprechte voorstelling. De combinatie van nostalgie, zelfrelativering en scherpe observaties zorgde voor een avond die het publiek duidelijk wist te smaken — en dat bleek ook uit het aanhoudende gelach in een tot de nok gevulde Adelberg.
Reactie plaatsen
Reacties