Davidsfonds Lommel, 115 jaar jong en springlevend

Aan het roer staan voorzitter Rik Blervacq (sinds 2012), ondervoorzitter Marc Witters en secretaris Peter Luykx. Samen met een tiental bestuursleden vormen zij het kloppend hart van de vereniging. Wat opvalt: iedereen heeft een duidelijke taak. Voor elke activiteit bestaat een aparte commissie. Die werkt ideeën uit, koppelt terug op de maandelijkse bestuursvergadering en zorgt ervoor dat plannen ook écht uitgevoerd worden.

“Wij proberen onszelf voortdurend opnieuw uit te vinden,” zegt Peter Luykx. “Blijven stilstaan is achteruitgaan.”

Die vernieuwingsdrang komt niet uit het niets. Het bestuur bestaat uit een mooie mix van ervaring en jong enthousiasme. Dertigers brengen nieuwe ideeën binnen, terwijl de anciens hun kennis en netwerk inzetten. “Wij waren vroeger zelf die jonge gasten die met straffe voorstellen kwamen,” glimlacht Rik. “Nu zien we hetzelfde gebeuren. Dat houdt ons scherp.”

Davidsfonds Lommel is één van de oudste verenigingen van de stad. De afdeling werd opgericht in 1910 en behoort daarmee tot het historische verenigingsweefsel van Lommel. In de tijd vóór het cultuurcentrum was Davidsfonds zelfs dé culturele motor van de stad, met lezingen, de Nachten van de Geschiedenis, toneelavonden en grote gastsprekers.

Vandaag is het speelveld anders. Het culturele aanbod is ruimer dan ooit en het cultureel centrum De Adelberg organiseert uiteraard allerlei culturele activiteiten. Maar in plaats van te concurreren, zoekt Davidsfonds naar een eigen insteek.

Zo werd het concept van de “bekende Lommelaar” gelanceerd: een jaarlijkse avond waarop een lokale persoonlijkheid komt vertellen over zijn of haar parcours. Van sportkampioenen zoals Sam de Visser, Fons Hamblok en Jean-Baptiste Claes tot ambassadeurs, van kunstenaars tot politici zoals Louis Vanvelthoven, en ook onlangs sterrenchef Jan Tournier – telkens met een duidelijke link met Lommel. Dat concept slaat aan en trekt een breed publiek.

Ook de indrukwekkende ontdekkingstocht met het toeristisch treintje door het Kristalpark - een industrieterrein dat intussen is uitgegroeid tot een van de grootste van Europa - van september 2025 was een heel groot succes dat naar alle waarschijnlijkheid al minstens een tweede editie krijgt.

Daarnaast zijn er de klassiekers: de 11 juli-viering, een klassiek of nieuwjaarsconcert, wat al zo’n 25 jaar op de kalender staat, en de aperitiefcauserie in ‘t Kristallijn, waar al meer dan 20 grote kleppers als Koen Geens, Rik Torfs, Hugo Schilz, Herman Van Rompuy, Wilfried Martens, Louis Tobback en Dries van Agt te gast waren. Kwaliteit van de bovenste plank. Op 1 maart is het de beurt aan Peter De Roover. Opvallend: die lezingen zijn gratis toegankelijk. “We willen kwaliteit brengen voor een zo breed mogelijk publiek,” klinkt het.

En dan is er natuurlijk de Beiaardcantus – intussen aan zijn vierde editie toe, waar de weergoden de vereniging hopelijk weer gunstig gezind zijn. Wat begon als een vernieuwend idee, groeide uit tot een vaste waarde. Honderden jonge mensen zingen uit volle borst mee onder begeleiding van de beiaard. Maar Davidsfonds zou Davidsfonds niet zijn zonder er een eigen twist aan te geven. De Oelewappers, doedelzakken, verrassingsacts, samenwerkingen met lokale verenigingen zoals Lovoc en dit jaar de drumband van de Koninklijke Harmonie Hoop in de Toekomst… elk jaar krijgt het concept een nieuwe invulling.

Ook op sociale media laten ze zich niet onbetuigd. Met stickeracties, Instagramcampagnes en creatieve promotie bereiken ze een publiek dat misschien niet vanzelfsprekend de weg naar een traditionele cultuurvereniging zou vinden.

Davidsfonds Lommel telt momenteel 152 aangesloten gezinnen, goed voor zo’n 300 à 400 personen. Maar het bestuur meet zijn succes niet enkel aan ledenaantallen. “Wij kijken vooral naar de opkomst,” zegt Peter. “Veel mensen komen naar onze activiteiten zonder lid te zijn. Als er 600 jongeren op de Beiaardcantus staan te zingen, dan zegt dat iets over onze draagkracht. Wij lokken veel publiek.”

Opvallend is ook het groeiende netwerk van vrijwilligers. Naast het bestuur is er een ruime kring van helpers – lid of geen lid, de zogeheten vrienden van Davidsfonds – die zich engageren voor één specifieke activiteit, zoals de Beiaardcantus. Van opbouw en techniek tot praktische ondersteuning. “Mensen willen zich vandaag minder vast engageren,” klinkt het. “Daar spelen wij op in. Help mee aan één project, zonder verplichtingen. Zo blijft het laagdrempelig.”

Misschien wel het sterkste bindmiddel binnen Davidsfonds Lommel is de onderlinge vriendschap. “We zijn niet alleen een bestuur, we zijn ook vrienden,” benadrukt Rik. “We gaan voor elkaar door het vuur.” Dat vertaalt zich niet alleen in vergaderingen, maar ook daarbuiten. Zo trok het bestuur in november samen naar Barcelona, waar ze zelfs ontvangen werden door de voorzitter van het Catalaanse parlement Josep Rull, voor een gesprek over taal, cultuur en identiteit. En zo legden ze ook op Volkstrauertag op de Duitse militaire begraafplaats een bloemenkrans neer, tussen allerlei buitenlandse ambassadeurs. Het bestuur koestert zelfs de droom om eens een bezoek te brengen aan de paus. De voorbereidingen, met een brief die opgesteld wordt in het Latijn, zijn al getroffen.

Die interesse in taal en cultuur zit diep in het DNA van Davidsfonds. De vereniging is apolitiek, maar staat wel duidelijk voor waarden, Vlaamse cultuur, identiteit en gemeenschapszin – los van partijpolitiek. “Dat is belangrijk om te benadrukken,” klinkt het eensgezind.

Wie 115 jaar bestaat, heeft geschiedenis. Davidsfonds Lommel dook voor zijn honderdjarig bestaan in de archieven en publiceerde in samenwerking met Erfgoed Lommel een boek over zijn rijke verleden. Van dia-avonden, spellingswedstrijden, dictees en toneelavonden tot lezingen en religieuze vieringen: de werking evolueerde mee met de tijd. Maar één oude traditie werd wel nieuw leven ingeblazen: die van de toneelavonden. Dankzij Chel Driesen is Davidsfonds Lommel terug in dat verhaal gestapt en hebben ze heel wat voorstellingen gespeeld.

Een bijzonder verhaal is dat van Frits, jarenlang secretaris van de vereniging – bijna zeventig jaar lang. Vandaag is hij 99, en nog altijd een levende getuige van de rijke geschiedenis van Davidsfonds Lommel. Wanneer het bestuur hem bezoekt, wordt er steevast samen gezongen. Klein detail: Peter heeft in het verslag van de bestuursvergadering laten opnemen dat hij geen 70 jaar secretaris wil zijn…

Het jubileumjaar is geen eindpunt, maar een tussenhalte. Nieuwe ideeën liggen alweer op tafel. Nieuwe samenwerkingen worden verkend. Nieuwe concepten broeien.

Davidsfonds Lommel bewijst dat traditie en vernieuwing perfect hand in hand kunnen gaan. Dat een vereniging tegelijk geworteld en wendbaar kan zijn. En dat cultuur geen stoffig begrip hoeft te zijn, maar springlevend kan bruisen – op een plein vol zingende jongeren, in een zaal vol aandachtige luisteraars of rond een bestuurstafel vol plannen.

Met 115 jaar op de teller is Davidsfonds Lommel misschien één van de oudste verenigingen van de stad. Maar wie hen bezig ziet, merkt vooral dit: ze zijn nog lang niet uitgezongen. En net daarom verdienen zij het om genomineerd te zijn als Lommelse vereniging van het jaar!