Sommige mensen zouden het liefste in de herfst onder de wol kruipen om in de lente weer wakker te worden. Dat is natuurlijk heerlijk, zo onder je warme dekbedje of dekens, maar dan mis je toch wel een heleboel: een prachtige, strakblauwe lucht na een nacht met vorst, heerlijke winterwandelingen, wie weet zelfs noorderlicht! En soms ook een sneeuwwit tapijt. En dan vergeten we voor het gemak even de prut en blubber als het weer gaat dooien.
Maar wat je toch echt nooit mag missen is het sneeuwklokje, een vroege lentebode. Vorst, sneeuw of kou, dat maakt het kleine sneeuwklokje niet uit. Hoe fragiel de bloemen ook lijken, het zijn ijzersterke tuinplanten die makkelijk zes weken bloeien. En ze komen jaar na jaar hondstrouw terug, telkens met een beetje meer. En dat kleine witte sneeuwklokje steekt als eerste zijn vrolijke kopje boven in de winter, en kondigt zo toch al een beetje de lente aan. Mario Vanoppen heeft met zijn Magische Klik alweer enkele mooie exemplaren vastgelegd.
Reactie plaatsen
Reacties