Saltje & Deborah – Twee vrouwen, één gedeelde passie

Saltje – Van schilderatelier tot tattoostudio

Saltje wist al vroeg dat haar leven rond kunst zou draaien. Ze studeerde schilderkunst aan de toenmalige PHL in Hasselt, bij kunstenaar Koen van den Broek, en volgde later nog lessen aan het KASK in Gent. Tekenen en schilderen liepen als een rode draad door haar leven. Schilderen is een passie voor haar, maar vooral tekenen doet ze heel erg graag. Ze volgde dan ook meer dan tien jaar tekenacademie om dat te onderhouden. Ondertussen stond ze bijna tien jaar in het kunstonderwijs, waar ze teken- en schilderkunst doceerde.

Toch bleef er iets kriebelen. De interesse in het versieren van het lichaam - body modification - zat al diep. Maar twintig jaar geleden was de tattoowereld vooral een mannenbastion, en Saltje koos voor zekerheid in plaats van het onzekere zelfstandigenbestaan.

Tot die zekerheid uitbleef.

Na jaren lesgeven zonder vast werk besloot ze de sprong te wagen. Eerst voorzichtig, in Hongarije bij een vriend, “omdat niemand je kent als het mislukt”. Maar het mislukte niet. Integendeel. Al snel kreeg ze te horen dat ze “een natural” was. Terug thuis werd ze, zo’n 10 jaar geleden, na amper twee weken portfolio-opbouw aangenomen in een tattooshop in Pelt. Ze begon op de klassieke manier: poetsen, voorbereiden, observeren… en oefenen op nephuid, stapels nephuid.

In januari van dat jaar zette ze haar eerste tattoo, in april van datzelfde jaar werkte ze fulltime in hoofdberoep. Een snel traject, maar wel eentje met veel doorzettingsvermogen. Saltje is precies, geduldig en technisch sterk, kwaliteiten die haar vandaag een uitgesproken fineline-specialiste maken.

Het ondernemerschap vond ze ooit angstaanjagend, maar intussen staat haar zaak al jaren rechtop. “De grootste chaoten zijn vaak de beste zelfstandigen,” zei ooit iemand tegen haar. Ze glimlacht: “Waarschijnlijk omdat ze creatief oplossingen zoeken.”

Deborah – Van crèche tot creatieve herontdekking

Deborah’s weg liep anders. Ze volgde als tiener kunstonderwijs in Overpelt, maar koos na school voor een heel ander leven: ze werd onthaalmoeder en runde veertien jaar lang haar eigen crèche. Tussen baby’s, peuters en een altijd zoemende achtergrond van geluid begon ze de laatste jaren opnieuw naar rust te zoeken, en die vond ze terug in tekenen en schilderen.

Dat bracht een oude liefde boven: kunst maken. Via kennissen kwam het idee van tatoeëren op tafel, al geloofde ze niet meteen dat het iets voor haar kon zijn. Toch begon ze te tekenen, informatie te zoeken en een portfolio op te bouwen.

Ze schreef een ouderwetse sollicitatiebrief, met pasfoto en verkleinde tekeningen erbij, en stuurde die rond. Uiteindelijk belandde die brief via via bij Saltje, die toen eigenlijk wel op zoek was naar iemand voor bij haar in de shop. “Ik wilde iemand opleiden die al wat levenservaring heeft. Geen tiener meer, maar iemand die weet wat het leven inhoudt. En Deborah paste.”

Na een videogesprek, wat oefenopdrachten en een eerste bezoek aan de shop – de motivatie was er duidelijk wel -, startte Deborah op 1 april 2023, een datum die ze nooit vergeet. “Ik was zo bang dat het een 1-aprilgrap was,” lacht ze. Maar het was menens.

Ze werkte hard, zei weinig, observeerde veel, maar ze groeide snel. Vandaag heeft ze haar eigen stijl: stoerder, ruwer, met stevigere lijnen. Waar Saltje ultra-fijne vrouwelijke lijnen zet, brengt Deborah - ook bekend als Black Blossom Ink - karakter en power in haar werk. De twee vullen elkaar daardoor perfect aan.

Twee stijlen, één studio

Hoewel hun stijlen verschillen, is de samenwerking vanzelfsprekend. Klanten worden verdeeld op basis van wat ze willen: fijn, subtiel werk gaat vaak naar Saltje, robuustere ontwerpen of bepaalde thema’s naar Deborah. Sommige klanten switchen, anderen hebben een duidelijke voorkeur. Soms werken ze zelfs samen aan koppels of duo-tattoos.

Ze vullen elkaar niet alleen professioneel aan, ook persoonlijk. “Als zij twee weken verlof heeft, is de shop niet compleet,” zegt Deborah. Ze lachen om elkaars anekdotes: Saltje zonder kinderen, Deborah met twee pubers die altijd wel iets uitspoken. Het verschil in levensfase werkt juist verbindend.

Vakmanschap boven alles

Beiden benadrukken hoe belangrijk echte vakkennis is. Oefenen op nephuid, honderden gratis tattoos zetten, technieken verfijnen, dat is hoe je leert. Niet via korte cursussen of “tattooscholen” die beloven dat je op twee weken alles kunt leren.

In hun eigen werk staat veiligheid even centraal als kwaliteit. Ze zorgen dat alles clean en ontsmet is, werken met handschoenen, gebruiken enkel inkten op basis van planten - geen synthetische - en uitsluitend Europese inkten - de strengst gereguleerde ter wereld. Ze leggen klanten ook altijd uit wat tattoos doen in de huid: hoe inkt zich nestelt tussen de eerste en tweede huidlaag, hoe het geneest, waarom lijnen dikker worden met de jaren en je soms witte inkt moet gebruiken, en waarom zonnebescherming essentieel blijft.

Ook stellen ze grenzen: jongeren vanaf 16 jaar met toestemming van moeder én vader en enkel een kleine, betekenisvolle tattoo, geen gezichtstatoeages bij jonge of onervaren klanten, geen plekken die ze zelf niet ethisch verantwoord vinden, en altijd eerst nadenken over zichtbaarheid. “Je moet weten waar je aan begint. Mensen reageren anders als je zichtbaar getatoeëerd bent.”

Een studio met hart

Hoe technisch hun vak ook is, bij Saltje en Deborah draait het uiteindelijk om mensen. De één valt tijdens een sessie bijna in slaap, de ander voelt elk prikje en soms valt er al wel eens iemand flauw. De ene klant wil ultrafijn werk, de andere een stoere eyecatcher. Maar iedereen krijgt tijd, uitleg en aandacht. En ja, ook oudere mensen komen wel eens langs. Onlangs hadden ze zelfs nog iemand van 86 over de vloer voor een symbolische tattoo, of ook wel eens een ouder iemand die een matching-tattoo zet, samen met een kleinkind.

En misschien is dat wel het geheim van hun samenwerking: twee vrouwen die elk een eigen pad liepen, maar hetzelfde vuur delen. Liefde voor kunst, voor techniek, voor het ambacht, en voor de verhalen die mensen in hun huid laten schrijven.