Afgelopen weekend trok storm Johannes met grote kracht over Scandinavië. De storm eiste meerdere dodelijke slachtoffers, liet tienduizenden mensen zonder elektriciteit achter en ging gepaard met hevige sneeuwval en rukwinden. Ook het luchtverkeer werd zwaar getroffen. Tal van vluchten werden geannuleerd, waardoor ook verschillende Belgische gezinnen strandden in Finland. Onder hen een gezin uit Lommel, dat meer dan 24 uur vastzat op de luchthaven van Rovaniemi.
Veerle reisde samen met haar twee zonen en was zaterdagavond normaal gezien rond 20.15 uur vertrokken richting België. “We wisten dat het weer slecht zou zijn, maar we waren op tijd vertrokken vanuit het hotel en de rit naar de luchthaven verliep nog redelijk vlot,” vertelt ze. Eens aangekomen werd echter snel duidelijk dat de storm heviger was dan verwacht. “We hoorden dat elders in Finland zelfs vliegtuigen van de startbaan waren gewaaid. Dan weet je dat er geen risico’s meer genomen worden.”
In de vertrekhal volgden de annuleringen elkaar in sneltempo op, bij verschillende luchtvaartmaatschappijen. Ook hun vlucht werd geschrapt. Hotels in en rond Rovaniemi bleken volledig volzet. “Via sms kregen we de boodschap om zelf een hotel en vervoer te regelen, maar dat was onmogelijk. Alles was volgeboekt of onbetaalbaar. Er waren nog suites van 7.000 euro per nacht, maar binnen een straal van 50 tot 80 kilometer was verder niets meer beschikbaar.”
Het gezin besliste daarom om op de luchthaven te blijven overnachten. Wat eerst leek op een korte vertraging, mondde uit in een ware uitputtingsslag. “Het vertrekuur werd telkens opgeschoven: van één uur ’s nachts naar acht uur, dan negen uur, vier uur, vijf uur… En plots zaten we er de volgende dag nog altijd.”
Samen met zo’n 300 andere gestrande passagiers bracht het gezin de nacht door op de luchthaven. Ze kregen dekens van het Rode Kruis en konden water drinken aan de kraan. Van de luchtvaartmaatschappij ontvingen ze een voucher van vier euro per persoon, maar daar was weinig mee aan te vangen. “Er zijn maar een paar winkeltjes en alles was uitverkocht. Af en toe was er wat water, cola of snoep. Echt eten was er nauwelijks. Dat was vooral voor de kinderen moeilijk.”
Toch benadrukt Veerle ook de positieve kanten. “Het luchthavenpersoneel, de poetsdiensten en vrijwilligers waren ongelooflijk vriendelijk. De toiletten bleven proper en iedereen deed wat hij kon. Alleen de informatie bleef heel beperkt en kwam uitsluitend via sms of de app.”
Bijzonder was ook de plek waar ze uiteindelijk sliepen: de bagagehal. “Daar stonden honderden, misschien wel duizend koffers. Overal lagen mensen te slapen: in de vertrekhal, aankomsthal en bij de bagagebanden. We mochten ons vrij verplaatsen, wat ons toeliet af en toe nog eens wat Aiki Noodles of wat water te bemachtigen.” De rendierhuiden die ter decoratie op de bagagebanden lagen, werden dankbaar gebruikt als slaapmatten.
Ondertussen groeide de solidariteit onder de gestrande Vlamingen. “We ontmoetten gezinnen uit Bocholt en Deinze. Iedereen bleef opvallend kalm en beleefd, ondanks de chaos.” Die chaos was groot: sommige passagiers werden zelfs opnieuw van een bijna vertrekkend vliegtuig gehaald, andere mensen stonden uren buiten aan te schuiven in de kou, met baby’s en kinderen.
Pas na bijna 28 uur kwam er eindelijk verlossend nieuws. “Plots werd afgeroepen dat we mochten vertrekken. De vreugdekreten waren enorm. We waren uitgeput, maar vooral intens gelukkig.”
Zondagavond kon het Lommelse gezin uiteindelijk boarden richting huis. Een reis die bedoeld was als mooie herinnering aan Lapland, eindigde zo in een verhaal dat ze niet snel zullen vergeten.
Reactie plaatsen
Reacties