In de kleine zaal van Cultuurcentrum De Adelberg, bewees TJE gisterenavond in Bar Dada hoe groots drie mensen kunnen klinken. Een intiem concert groeide uit tot een geconcentreerde luisterervaring waarin het publiek moeiteloos werd meegezogen. Zangeres Lindy Verseyck bedankte na afloop zichtbaar ontroerd voor de warme opkomst in Lommel, die groter was dan de band had verwacht. (Foto's Stefan Ackx)
Het concert was oorspronkelijk opgevat als een double bill met Bobbi Lu, een mooie match met TJE. Maar Bobbi Lu kon helaas niet optreden waardoor TJE de volledige avond voor haar rekening nam. Die gemiste ontmoeting kreeg wel extra betekenis toen TJE een nummer bracht dat uit een gedeelde schrijfsessie met Bobbi Lu ontstond — een moment dat naadloos paste in de open, onderzoekende geest van de avond.
TJE bestaat uit Lindy Verseyck (zang), Melvin Slabbinck (gitaar) en Klaas Leyssen (bas). Wat hen bindt, is een uitgesproken drang om met zo weinig mogelijk middelen zo veel mogelijk spanning op te roepen. Hun muziek vertrekt vaak vanuit akoestische ideeën, maar wordt live opengetrokken: effecten, vervorming en textuur maken van elk nummer een verschuivend landschap. Zang is bij TJE geen klassieke leidraad, maar een extra instrument dat balanceert tussen kwetsbaarheid en weerbarstigheid.
Die aanpak groeide organisch. Wat ooit begon als een samenwerking voor een schoolopdracht, evolueerde al snel naar een band die weigert vast te blijven zitten in één vorm of sound. Studio en podium zijn voor TJE twee verschillende werelden: op plaat laten ze de controle los en experimenteren ze vrij, terwijl hun liveset juist draait om focus, intensiteit en het creëren van één doorlopende sfeer. Geen losse songs, maar een geheel waarin stilte, spanning en ontlading even belangrijk zijn.
De naam TJE mag dan klein klinken, de ambitie is dat allerminst. De band zoekt bewust de rafelrand op, laat dissonantie toe en omarmt een ‘fuck it’-mentaliteit die niet schreeuwt, maar onderhuids broeit. Dat maakt hun muziek moeilijk te labelen, maar des te sterker voelbaar.
In Bar Dada werd duidelijk dat TJE geen band is die je even consumeert, maar eentje die je langzaam binnentrekt — groots in het kleine, en compromisloos in sfeer.
Reactie plaatsen
Reacties