Vanavond nam de Boliviaanse gitaarvirtuoos Piraí Vaca het publiek in de Kleine Zaal van cultuurcentrum De Adelberg mee op een sonische reis die de gitaar opnieuw uitvindt. Met twee akoestische gitaren met metalen snaren, acht ingebouwde versterkers, twaalf nummers en tien verschillende stemmingen creëerde hij met Inspiraisímo een klankwereld die tegelijk verfijnd, veelzijdig en ronduit verbluffend was. (Foto's Stefan Ackx)
Piraí Vaca studeerde klassieke gitaar in Cuba, de VS en Duitsland en speelde doorheen zijn carrière zowat alles: van barok en Spaanse klassiekers tot modern Latijns-Amerikaans repertoire. De laatste jaren ontdekte hij de elektroakoestische gitaar, waarmee hij een geheel eigen universum bouwt.
In zijn nieuwste programma Inspiraísimo wisselde Vaca eigentijds gitaarwerk van onder anderen Calum Graham en Daniel Padim af met verrassende versies van rock-, pop- en metalnummers. Bekende songs van Metallica, Adele, Coldplay en Queen kregen een nieuwe gedaante, maar bleven tegelijk herkenbaar. Vaca behoudt in zijn performance de typische riffs, solo’s en grooves en weeft daar op virtuoze wijze ook baslijnen, ritmes, zangmelodieën en percussie doorheen, alles uit één enkele gitaar. Het resultaat vanavond was een zintuiglijke ervaring waarvan je alleen maar kon zeggen: wauw.
Het concert opende met A Sky Full of Stars van Coldplay, gevolgd door onder meer een krachtige, ritmische versie van Queens Another One Bites the Dust, inclusief kloppende percussie op de gitaar. Voor elk nummer gaf Vaca een korte, charmante introductie: soms demonstreerde hij even de basriff, soms vertelde hij een anekdote of lichtte hij een bijzondere stemming toe. Hij wisselde zijn twee gitaren af om elke compositie precies het juiste kleurenpalet te geven.
Voor de pauze passeerden vijf nummers de revue. Na het vijfde kondigde hij met een knipoog “de officiële pauze” aan. Na de onderbreking volgde onder meer Adele’s Easy on Me - dat hij inleidde als het nummer dat ze schreef in een moeilijke periode. Ook Amazing Grace weerklonk in een warme gospelversie, voorafgegaan door het verhaal van John Newton die het nummer schreef. Hij was een Britse slavenhandelaar, die zich tot het christelijk geloof bekeerde en vervolgens priester werd in de anglicaanse kerk.
Het officiële programma eindigde met een energieke guitar boogie, maar omdat dit het laatste concert van zijn tour was, trakteerde Piraí Vaca het publiek op een extra toegift: een lange, meeslepende versie van Hotel California van The Eagles. Tot slot bedankte hij organisator Jan en zijn vrouw, het publiek en de medewerkers van De Adelberg, voor hem een bijzondere plek om deze tour af te sluiten.
Inspiraísimo was bijna twee uur pure gitaarkunst: een avond die het idee van wat één gitaar kan zijn volledig hertekende, en die zowel hart als verbeelding in vuur en vlam zette.
Reactie plaatsen
Reacties